• شماره خبر : 33905۲۸ ۹۷
  • تاریخ انتشار : شنبه, ۱۹ خرداد
  • این صفحه را چاپ کن
  • آنارشی بازار محصولات و نهاده های دامی، ایران را به کجا می برد؟

    هرج و مرج، نابسامانی، ناکارآمدی، ناتوانی، رانت و در یک کلام آنارشی حاکم بر بخش کشاورزی به ویژه در زیرساخت های تولید، بازار محصولات و نهاده های صنعت دام و طیور، چنان گسترده شده است که آینده کشاورزی ایران را تیره و تار تر از پیش ترسیم می کند.

    مولود غلامی روزنامه نگار و سردبیر اگنا

    آنارشی بازار محصولات و نهاده های دامی، ایران را به کجا می برد؟

     

    مولود غلامی

    هرج و مرج، نابسامانی، ناکارآمدی، ناتوانی،زو در یک کلام آنارشی حاکم بر بخش کشاورزی به ویژه در زیرساخت های تولید، بازار محصولات و نهاده های صنعت دام و طیور، چنان گسترده شده است که آینده کشاورزی ایران را تیره و تار تر از پیش ترسیم می کند.

    از یک سو؛ ساختار نامناسب و کج و معوج صنعت( مونتاژ ) دام و طیور کشور -که رشد بیمارگونه و هیدروسفالی دارد- و از سوی دیگر؛ مدیریت نادرست و تصمیم های شتابزده و خلق الساعه، همچنین رانت های کلانی که در این هرج و مرج ها ایجاد می شود، همه و همه تولید در تمامی بخش های کشاورزی، دام و طیور و حتی بازار نهاده ها را زیر تاثیر قرار داده است.

    گرچه بازار نهاده های دامی و برخی محصولات پروتئینی دست کم در یک دهه گذشته دچار نابسامانی هایی بوده اما از زمستان ۹۶ وضعیت در صنعت دام و طیور شکل بحران به خود گرفته است. بحرانی که در پوسته تخم مرغ بروز کرد و حاصل آن جوجه ای بود به نام اعتراض های خیابانی که صدای رییس جمهوری را هم درآورد!

     

    در زمستان ۹۶، همزمان با افزایش قیمت برخی نهاده ها مانند جوجه یک روزه و همچنین گرانی ارز که افزایش تا ۶۰ درصدی خوراک دام و طیور را در پی داشت، اپیدمی ویروس آنفلوانزای فوق حاد پرندگان و ناتوانی دستگاه ها و تشکل های مربوط حتی تولیدکنندگان برای پیشگیری و کنترل این بیماری، صنعت طیور را زمینگیر کرد.

    تلفات ۵۵ میلیونی در صنعت طیور طی دو سال کافی بود تا در بازه زمانی کمتر از دو ماه، ایران به عنوان دهمین کشور تولیدکننده تخم مرغ در جهان که سهمی هم در صادرات داشت، را به یک کشور واردکننده تخم مرغ تبدیل کند.

    در بخش های دیگر نیز تولیدکنندگان با معضلات بسیاری مواجهند. برای نمونه افزایش قیمت گوشت قرمز در ماه های اخیر یکی دیگر از چالش هایی است که صنعت دام و بازار محصولات پروتئینی کشور را به هرج و مرج کشانده است.

    گرانی خوراک (علوفه دامی) که بخش بزرگی از آن وارد می شود و زیر تاثیر نرخ ارز قرار دارد، در جریان افزایش قیمت ارز از زمستان گذشته تا کنون منجر به کاهش تولید و تعطیل دامداری های سبک شده است.

    این مساله روی قیمت گوشت قرمز تاثیر بسیار گذاشت و طبق آخرین خبرها ( تا زمان نگارش این متن) گوشت گوسفند به کیلوگرمی ۶۰ هزار تومان _ناقابل_ رسید!

    به این ترتیب؛ افزایش واردات گوشت را هم باید به واردات تخم مرغ اضافه کرد تا پازل آنارشی در بحش کشاورزی کامل تر شود.

    در تولید شیر و لبنیات نیز وضعیت به همین روال است و هزینه های تولید با افزایش ۵۰ تا ۶۰ درصدی مواجه شده و اگر مدیریت ناکارآمد دولتی که تنها در حد نرخ گذاری محصولات آن هم بی حساب و کتاب و غیرکارشناسی اعمال می شود، ادامه یابد، بزودی از صادرکننده شیر و لبنیات به واردکننده این محصولات مبدل خواهیم شد تا باز هم، همه چیز به کام وارداتچیان و دلالان این تجارت بزرگ و پرسود، شیرین شود.

    بر همه این موارد، افزایش واردات گوشت گوساله، گاو و بوفالو را هم بیفزاییم تا بفهمیم مدیریت تولید در کشور، دیگر معنایی جز مدیریت واردات ندارد و برنامه های توسعه کشور نیز چنانچه نتایج عملکرد اقتصادی دولت ها دست کم در چهار دهه اخیر نشان می دهد، قطب های تولید کشور با مدیریت ناکارآمد به نابودی می رود تا ایران به یک کشور واردکننده و مصرف کننده صِرف تبدیل شود آن هم در سال هایی که تاکید حاکمیت بر اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی است!

    حال باید منتظر ماند و دید که دولت دوم تدبیر و امید، در سه سال باقی مانده از عمرش، چه بر سر تولید و بازار محصولات کشاورزی و دامی کشور خواهد آورد! آیا به مقام شامخ دیگری در واردات خواهیم رسید؟