• شماره خبر : 40937۲۷ ۹۸
  • تاریخ انتشار : یکشنبه, ۵ خرداد
  • این صفحه را چاپ کن
  • سال ۹۸ سخت ترین سال برای پرورش دهندگان دام و طیور در ایران

    سال 1398 شاید یکی از سخت ترین سالهای پرورش دام و طیور در خلال سالهای گذشته می باشد. وابستگی صنعت دام و طیور کشور به نهاده های مصرفی می تواند موجب دردسرهای فراوانی برای پرورش دهندگان دام و طیور کشور باشد.

    سخت ترين سال براي پرورش دهندگان دام و طيور

    سال ۱۳۹۸ شاید یکی از سخت ترین سالهای پرورش دام و طیور در خلال سالهای گذشته می باشد. وابستگی صنعت دام و طیور کشور به نهاده های مصرفی می تواند موجب دردسرهای فراوانی برای پرورش دهندگان دام و طیور کشور باشد. این روزها تعداد زیادی از مدیران اتحادیه ها و تشکلها با مصاحبه های مختلف در مطبوعات و سایت های خبری از عدم دسترسی آسان به نهاده هایی نظیر سویا، ذرت، جو و … با قیمت های غیرمتعارف آن گله مند هستند. برخی از آنان از چندی قبل منابع مالی خود را جهت تأمین این نهاده ها در اختیار واردکنندگان قرار داده اند که تاکنون موفق به دریافت آن نشده اند. عرضه این نهاده ها با قیمت های بالاتر از یک طرف و احتکار و گرانفروشی افزودنی هایی مانند متیونین و لیزین از سوی دیگر باعث شده تا هزینه های تولید به طور فزایندهای بالا برود.

    این درحالی است که قیمت های مصوب فروش گوشت مرغ و شیر دیگر جوابگوی هزینه های گزاف تولیدکنندگان نیست. در این بین، اکثر تولیدکنندگان مقصر اصلی این نابسامانی ها را وزارت جهاد کشاورزی، وزارت صمت و شرکت پشتیبانی امور دام میدانند. اگرچه اعتقاد دارم که به دلیل گستردگی و حجم بالای مصرف این نهاده ها، دولت قدرت کافی را جهت توزیع و همچنین کنترل و نظارت بر فروش نداشته و ندارد، همچنین سیاست های دقیقه ای نظیر صدور و عدم صدور مجوزهای صادرات و واردات گوشت و مرغ، تخم مرغ، خوراک و جوجه یکروزه و … که هر کدام جای بحث کارشناسی فراوانی دارد، از دیگر عوامل مهم در این نابسامانی هاست ولی آنچه باید مورد توجه قرار گیرد عملکرد عده ای سودجو است که علیرغم دریافت ارز دولتی و واردات اینگونه نهاده ها و افزودنی ها با قیمت های پایین، با سوءاستفاده از وضعیت موجود آن را با قیمت های سرسام آوری عرضه میکنند.

    قیمت لیزین در اردیبهشت ماه سال جاری بین کیلویی ۵۰ تا ۷۰ هزارتومان گزارش شده است، در حالی‌که می‌بایست بین ۱۵ تا ۲۰ هزار تومان عرضه می‌شد. با شروع دور جدید تحریم های آمریکا علیه ایران، به نظر می‌رسد که سال سختی پیشروی تولیدکنندگان باشد. صنعت دام و طیور طی سالهای گذشته، رشد کمی و کیفی بسیاری داشته است و ضمن رسیدن به خودکفایی در نیاز کشور موفق به صادرات نیز گردیده است. این صنعت به دلیل وابستگی شدید خود، نیازمند مراقبت جدی می‌باشد تا زحمات و سرمایه گذاری های سالهای گذشته به هدر نرود. در این بین اگرچه انتقادات زیادی متوجه دولت است اما واردکنندگان و عرضه کنندگان نیز باید در عملکرد خود تجدید نظر کنند و منافع زودگذر را به منافع درازمدت ترجیح ندهند، چراکه در شرایط کنونی بیم آن میرود که آسیب های وارده به صنعت دام و طیور کشور دیگر قابل جبران نباشد.

    مهدی مسعودی – مدیر مسئول نشریه دنیای کشت و صنعت