• شماره خبر : 37630۵ ۹۸
  • تاریخ انتشار : شنبه, ۱۵ دی
  • این صفحه را چاپ کن
  • مازندران: انتقاد از افزایش نژاد غیربومی دام‌ در استان

    عضو هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی ساری گفته، نژاد غیربومی دام در مازندران افزایش یافته است.

    عضو هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی ساری گفته، نژاد غیربومی دام در مازندران افزایش یافته است.

    به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کشاورزی ایران (اگنا) به نقل از ایسنا، عیسی دیرنده ضمن انتقاد از افزایش نژاد غیربومی دام ها در مازندران به نبود مطالعات کاربردی در زمینه انتخاب دام و نژاد مناسب برای شرایط آب و هوایی این استان اشاره کرد و یادآور شد: جهاد کشاورزی استان باید با همکاری دانشگاه به صورت جامع به بررسی تمام ابعاد این موضوع بپردازند و دامداران را از نتایح آن با خبر سازند.

    وی درباره بیماری‌های شایع دام و طیور در فصل زمستان اظهار کرد: بیماری لپتوسپیروز و لستریوزدر دام و نیوکاسل در طیور شایع ترین بیماری های دام و طیور در فصل سرما استیکی از بیماری هایی که در سال­های اخیر خسارت زیادی به دام ها وارد کرده است یماری تب برفکی است چرا که به شدت واگیردار بوده و از طریق بزاق دهان حیوان آلوده، تماس با تجهیزات دامداری، غذا و وسایل نقلیه به سایر حیوانات انتقال می‌یابد و از جمله بیماری های واگیردار بین دام های سبک و سنگین محسوب میشود.

    وی افزود: برفکی در بین دام های تمامی استان ها ممکن است شیوع پیدا کند و بیشتر مواقع سرمنشا آن حیوانات قاچاقی است که بدون نظارت دامپزشکی وارد کشور می شوند.

    دیرنده در مورد بیماری نیوکاسل نیز یادآور شد:این بیماری در طیور شایع است و در مرغداری ها نیز امکان وقوع آن ممکن خواهد اما چون در ابتدای پرورش گله واکسیناسیون می شوند این بیماری در مرغداری‌هایی که واکسیناسیون طبق برنامه ریزی انجام میشود کمتر به چشم می‌خورد، اما در مازندران به دلیل وجود پرندگان مهاجر در فصل سرما احتمال ابتلا طیور بومی به نیوکاسل و آنفلونزا وجود دارد.

    عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی ساری در ادامه از آنفولانزای پرندگان به عنوان بیماری مشترک انسان و حیوان نام برد و تصریح کرد:برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری ها در مورد پرندگان مهاجر عدم صید و مصرف آن باید مورد توجه قرار گیرد. برای پیشگیری از بیماری های مشترک دام و انسان راحت ترین راه رعایت موارد بهداشتی است.

    وی با بیان اینکه پیش از ابتلا بیماری باید واکسیناسیون صورت گیرد تا گله‌ها را ایمن کرد و درصد وقوع بیماری را کاهش داد، گفت: در زمان شیوع بیماری، گله های بیمار باید قرنطینه شوند تا از پراکندگی بیماری به حیوانات مجاور جلوگیری شود.

    عضو هیئت علمی دانشگاه علوم کشاورزی ساری در ادامه در مورد کیفیت دام های بیمار پس از بهبودی تصریح کرد: با توجه به اینکه بیماری منجر به تغییراتی در فیزیولوژی بدن می‌شود و بسته به شدت و مدت زمان آن در هر نوع از دام یا طیور می‌تواند آثار مضری را در کوتاه مدت و بلند مدت به دنبال داشته باشد. به عنوان مثال در گاو شیری ممکن است تولید شیر کاهش و دام دیرتر آبستن شود، در گوسفند آبستن، سقط و در مرغ تخم گذار کاهش تولید در پی داشته باشد.

    دیرنده در ادامه در مورد ویژگی های یک دام مناسب یادآورشد: ویژگی ظاهری می‌تواند تا حدی در شناسایی دام سالم کمک کند برای مثال ارزیابی تیپ برای خرید بسیار کارآمد است، البته استفاده از دامپزشک خبره نیز برای معاینات داخلی و اطمینان از نبود بیماری ضروری است.

    وی در پاسخ پرسشی با این موضوع که آیا اصلاح نژاد برای مقاوم سازی در برابر بیماری در دام ها در مازندران صورت میگیرد، خاطرنشان کرد:اصلاح ژن یک امر مدت دار است که در کشور این کار صورت گرفته اما در مازندران هنوز به صورت علمی و با برنامه ریزی انجام نمی‌شود.

    دیرنده تصریح کرد: هر چند از نژادهای خارجی برای افزایش دوقلوزایی در مازندران استفاده شده اما نتایج آن زیاد مشخص نبوده و بین گله‌­ها متغیر است، نتایج بعضا تحت تاثیر موارد سیاسی قرار گرفته و به صورت علمی در شرایط مازندران مورد بررسی قرار گرفته نشد.

    وی با اشاره به عدم کارآمدی پرورش دام و طیور در مقیاس کوچک تصریح کرد: برای افزایش سوددهی، باید پرورش دام در مقیاس بزرگ تر انجام شود البته پرورش در مقیاس کوچک برای شروع کار و تجربه به دست آوردن مفید است.

    دیرنده در پایان خواستار حمایت های عملی از علاقمندان به تولید در صنعت دام و طیور و تسهیل فرآیندهای اداری مربوطه در جهت عمل به اقتصاد درون زا شد.