• شماره خبر : 35104۳۰ ۹۷
  • تاریخ انتشار : چهارشنبه, ۲۴ مرداد
  • این صفحه را چاپ کن
  • گلخانه ها، آخرین میخ توسعه بر تابوت بشر

    این اختراع هوشمندانه، نه تنها مشکل آب در کشور و بسیاري از نقاط جهان براي تولید محصولات کشاورزي را براي همیشه حل خواهد کرد بلکه گام بلندي در راستای حفاظت از آلودگی حاصل از سوخت هاي فسیلی و کاهش گرمایش کره زمین است و بار دیگر نحوه زندگی هوشمندانه و نبوغ ایرانیان راهنماي زندگی بهتر در سراسر کره خاکی خواهد شد.

    گلخانه

    «گلخانه هوشمند فراز» سرافرازی ایرانیان را به رخ جهانیان می کشاند

    گلخانه ها، آخرین میخ توسعه بر تابوت بشر

     

    حمید امیرسیدی- مخترع گلخانه هوشمند فراز

    این اختراع هوشمندانه، نه تنها مشکل آب در کشور و بسیاری از نقاط جهان برای تولید محصولات کشاورزی را برای همیشه حل خواهد کرد بلکه گام بلندی در راستای حفاظت از آلودگی حاصل از سوخت های فسیلی و کاهش گرمایش کره زمین است و بار دیگر نحوه زندگی هوشمندانه و نبوغ ایرانیان راهنمای زندگی بهتر در سراسر کره خاکی خواهد شد.

    انسان باستان برای نخستین بار در کنار رودخانه ها و آب های دائمی یکجا نشین شد و شروع به کشاورزی کرد. نخستین تمدن های بشری نیز در همین مکان ها( حاشیه رود نیل، هلیل رود و بین النهرین) و برخی سرزمین هایی که آب دائمی در آنها وجود داشت، شکل گرفتند.

    انسان پسا باستان اما با ساخت اولین آب انبارها توانست در مناطقی که تابستان ها دچار مشکل آب می شد یکجا نشین شود و با اختراع قنات، شهرهای جدید در مناطقی غیر از حاشیه رودهای دائمی شکل گرفتند و به سرعت توسعه یافتند.

    در ادامه همین روند، انسان ها با ابتکارات بسیار هوشمندانه و ساخت خانه های غاری در دل کوه و زمین خود را در مقابل سرما و گرمای شدید زمستان و تابستان حفاظت و با این روش محصولات غذایی خود را نیز به مدت طولانی تری ذخیره کردند.

    این روند طی هزاران سال به چنان تکاملی رسید که شهرهای عظیم شکل گرفتند و این اختراعات در مسیری چند هزار ساله منجر به ساخت هزاران آب انبار و قنات شد که قدمت بعضی از این قنات های دایر به ۴۵۰۰ سال قبل برمی گردد مانند قنات گناباد در شرق ایران، تا جایی که هوشمندانه ترین روش مدیریت آب و نحوه ساختن منازل مسکونی را برای بشر امروزی به ارث گذاشتند.

    از نمونه های دیگر می توان به ساخت خانه در دل کوه ها برای کنترل گرما و سرما در شهرهای باستانی مانند کندوان در آذربایجان و یا میمند در کرمان و همچنین سیستم سرمایش در شوش، شوشتر و دزفول و خانه های مسکونی در شهر بم و یا شکل دیگری برای خنک کردن با ساخت بادگیرهای کرمان، یزد، کاشان و غیره اشاره کرد.

    لازمه تمامی این کشفیات، شرایط اقلیمی این مناطق و فلات ایران بود که متاسفانه با انقلاب صنعتی و ورود ماشین به ایران و خصوصا حفر اولین چاه عمیق در سال ۱۳۱۸ در تهران و استحصال آب از دل زمین و تجاوز بشر مدرن به حق آبه زمین، سنگ بنای فاجعه عظیم کنونی گذاشته شد.

    با گسترش حفر چاه، موتورهای دیزلی و برقی در وهله اول، تمامی آب انبارها و ۹۵ درصد قنات ها متروکه و نابود شدند و پس از آن ۶۰ تا ۷۰ درصد تالاب ها بر اثر سدسازی های غیر کارشناسی خشکیدند.

    در ادامه این روند، بخش عظیمی از فلات ایران زمین به بیابانی خشک و سوزان بدل می شود و با تهی شدن زمین از آب و ایجاد فروچاله های عظیم و نشست دشت ها، زمینه برای زلزله های ویرانگر نیز هر روز مهیاتر خواهد شد. البته این خنجر قتاله، لبه بران دیگری هم دارد و آن هم استفاده نادرست و بی رویه از سوخت های فسیلی است که قبل از کویر شدن زمین، با آلودگی شدید شهرها و محیط زیست باعث گرمایش کره زمین و نابودی کامل زیستگاه آدمیان خواهد شد.

    جالب اینکه این پدیده نیز پس از انقلاب صنعتی توسط انسان ها ایجاد شد، حال آنکه انسان پیش از این فاجعه یعنی حدود ۱۵۰ سال قبل بسیار هوشمندانه از امکاناتی که زمین به او هدیه داده بود استفاد می کرد و نه به خود و نه به سرزمین های نیاکانش، هیچ گونه آسیبی نمی رساند.

    در چنین وضعیتی که به نظر می رسد انسان مدرن با جدیت تمام در حال پنهان کردن بسیاری از واقعیت هاست، برای حل کوتاه مدت برخی از مشکلات غذایی چاره ای جز ساخت پدیده نوظهوری به نام گلخانه که (اجرای ساختار ناقصی از آن را توسعه می دهد) ندارد و این راهکار مقطعی، شاید، آخرین میخ بر تابوت نوع بشر باشد.

    با این تفاسیر، تولید محصولات گلخانه ای جدا از اینکه از مزایای بسیاری مانند تولید حداکثری در واحد سطح، تولید محصول بسیار سالم تر نسبت به محصولات تولید شده در فضای باز و همچنین امکان تولید در تمامی فصول سال در نزدیکی بازارهای مصرف، حتی محصولاتی که امکان تولید آنها در هر اقلیمی امکانپذیر نیست، را داراست اما باید بدانیم تولید در گلخانه ها نیازمند همان دو عاملی است ( آب و سوخت های فسیلی) که امروز کل هستی را بیش از پیش هدف تخریب قرار داده است. به این معنی که به مصرف سوخت های فسیلی برای گرمایش گلخانه ها در هوای سرد و مصرف آب بیش از هفت برابر گیاه برای سرمایش گلخانه ها در هوای گرم نیاز داریم.

    بر پایه اطلاعات دقیق علمی، تولید ۱۰۰ تن گوجه فرنگی در فضای باز حداکثر نیاز به ۱۵۰۰ مترمکعب آب و حدود ۲۰۰ لیتر گازوییل دارد اما برای تولید ۳۰۰ تن گوجه فرنگی در یک هکتار گلخانه در استان تهران نیاز به ۲۰۰۰ مترمکعب آب برای مصرف گیاه و ۲۵۰۰۰ مترمکعب آب برای سرمایش گلخانه و ۳۶۰ هزار لیتر گازوییل و یا معادل آن گاز برای گرمایش گلخانه و همچنین ۱۲۰ کیلو وات برق در ساعت خواهد بود.

    یک مثال کوچک دیگر، ما هم اکنون در استان تهران برای تولید یک کیلوگرم خیار ۲,۵ لیتر و یک کیلوگرم توت فرنگی ۹ لیتر گازوییل یا معادل آن گاز مصرف می کنیم. حال خود قضاوت کنید چه فاجعه ای در انتظارمان خواهد بود و این سوال پیش می آید که آیا راه دیگری برای تولید محصولات کشاورزی آن هم از نوع سالم به جز گلخانه وجود دارد؛ با قاطعیت می گویم خیر!!!

    آیا مسئولان در فکر چاره اندیشی و رفع مشکل هستند؟خیر!
    پس چه باید کرد؟

    متخصصان شرکت فراز هامون در یک روند طولانی، با تلاش شبانه روزی، صرف هزینه ای نسبتا سنگین، ایده پردازی های خلاقانه، محاسبات ریاضی، طراحی صنعتی، ساخت ده باره قطعات و اجرای چندین باره نمونه ها که همگی الهام گرفته از خانه مسکونی زنده یاد حسن صنعتی در شهر بم و زندگی بسیار هوشمندانه چندین هزار ساله مردم این سرزمین و مطابق با دانش روز است، «گلخانه فراز» را اختراع و اجرا کردند.

    ما بر این باوریم که این اختراع هوشمندانه، نه تنها مشکل آب در کشور و بسیاری از نقاط جهان برای تولید محصولات کشاورزی را برای همیشه حل خواهد کرد بلکه گام بلندی در راستای حفاظت از آلودگی حاصل از سوخت های فسیلی و کاهش گرمایش کره زمین است و بار دیگر نحوه زندگی هوشمندانه و نبوغ ایرانیان راهنمای زندگی بهتر در سراسر کره خاکی خواهد شد.

    گلخانه ای که برای گرمایش تا منهای ۷۰ درجه سانتیگراد زیر صفر و حتی بیشتر و دمای ۱۰۰ درجه سانتیگراد بالای صفر و حتی بیشتر نیاز به هیچ گونه آب برای سرمایش و یا سوختی برای گرمایش ندارد و در ۲۲ استان از ۳۰ استان نیاز به آب برای گیاهان هم ندارد و در باقی استان ها نیاز آبی این گلخانه به قدری کم است که به راحتی قابل دسترس است.

    بنابراین؛ گلخانه فراز مکان مناسبی برای تولید محصولات کشاورزی شامل میوه، سبزی و صیفی، گل و گیاه، علوفه و دانه های روغنی سالم و حدکثری از قطب شمال تا خط استوا است. همچنین با تجهیز منازل مسکونی و مکان های اداری و صنعتی به سامانه فراز، در بسیاری از موارد نیاز به کولرهای آبی و گازی و سیستم های بزرگ سرمایشی صنعتی هم وجود ندارد.

    گلخانه فراز در یک روند ۱۱ ساله بسیاری از آزمون ها را به صورت علمی و عملی در چندین هکتار در نقاط مختلف کشور با موفقیت پشت سر گذاشت و توانست برگزیده سی امین جشنواره علمی بین المللی خوارزمی و سیزدهمین جشنواره فن آفرینی شیخ بهایی شود و ده ها تقدیرنامه از عالی ترین مقامات کشور کسب کند. همچنین تقدیر از معتبرترین مجامع علمی جهان را نیز در کارنامه خود دارد.

    در همین راستا و در دو ماه گذشته با ساخت نسل ششم گلخانه فراز به یک موفقیت بزرگ دیگر رسیدیم تا با کاهش دلهره و رنج بشر در ارتباط با آینده زمین و محیط زیست، نبوغ ایرانیان در خدمت به نوع بشریت و سایر جانداران را به رخ جهان بکشیم.

    شایان ذکر است؛ آخرین گلخانه مجهز فراز با تمامی ویژگی های یاد شده هم اکنون پذیرای تمامی کشاورزان، مدیران و متخصصان عزیز در این حوزه، است.

    گلخانه