جو از جمله محصولات اساسي كشاورزي است كه جمهوري اسلامي ايران هرساله بخشي از نياز خود به اين كالا را از طريق واردات تأمين ميكند. طبق آمار گمرك جمهوري اسلامي در سال ۱۳۹۳، ايران بيش از ۱٫۸ ميليون تن جو به قيمت ۵۰۰ ميليون دلار وارد كرده است. اولا ايران خريد خود را در قالب […]
جو از جمله محصولات اساسي كشاورزي است كه جمهوري اسلامي ايران هرساله بخشي از نياز خود به اين كالا را از طريق واردات تأمين ميكند. طبق آمار گمرك جمهوري اسلامي در سال ۱۳۹۳، ايران بيش از ۱٫۸ ميليون تن جو به قيمت ۵۰۰ ميليون دلار وارد كرده است.
اولا ايران خريد خود را در قالب قراردادهاي تجاري دوجانبه و از كشورهاي توليدكننده انجام دهد تا از اين طريق علاوه بر تأمين پايدار اين كالاي اساسي، امكان صادرات كالاهاي توليدي ايران در ازاي واردات اين محصولات فراهم شود و ثانيا با توجه به وجود ظرفيتهاي توليدي بالفعل و بالقوه اين محصول در منطقه، خصوصا در كشورهايي چون روسيه و قزاقستان، مناسب است ايران جو مورد نياز خود را تا حد امكان از اين دو كشور و ديگر كشورهاي منطقه تأمين كند
در شكل زير روند واردات جو ايران در سالهاي ۱۳۸۷ الي ۱۳۹۳ نشان داده شده است.
همانطور كه در شكل بالا مشخص است ايران در سال ۱۳۹۱ بيشترين ميزان واردات سالانه به ميزان ۶۳۶ ميليون دلار و در سال ۱۳۸۹ كمترين ميزان واردات سالانه به ميزان ۷۴ ميليون دلار را تجربه كرده است. گرچه در سالهاي اخير روند واردات جو با نوساناتي همراه بوده است ولي اين كالا همواره جزء كالاهاي اساسي وارداتي ايران به شمار ميرفته است.
ايران در سالهاي اخير واردات جو را از كشورهاي مختلفي انجام داده است و در اين ميان امارات و كشورهاي اروپايي چون انگلستان، سوئيس، هلند و اتريش همواره داراي سهم قابل توجهي از واردات جو ايران را به خود اختصاص دادهاند. كشورهاي قزاقستان، روسيه و هند نيز پس از اين كشورها قرار دارند. در شكل زير سهم هريك از مبادي عمده وارداتي جو ايران در سالهاي اخير نشان داده شده است.
همانطور كه در شكل بالا مشخص است در سال ۱۳۸۷ سوئيس و انگلستان بيشترين سهم را در واردات جو جمهوري اسلامي ايران داشتهاند، در سال ۱۳۸۸ سوئيس، امارات و انگلستان بيشترين سهم را داشتهاند، در سال ۱۳۸۹ امارات، انگلستان و قزاقستان بيشترين سهم را داشتهاند، در سال ۱۳۹۰ امارات بيشتري سهم را داشته است، در سال ۱۳۹۱ روسيه بيشترين سهم را داشته است، در سال ۱۳۹۲ تركيه و هلند بيشترين سهم را داشتهاند و در سال ۱۳۹۳ بيشتري سهم را كشور امارات داشته است.
از بين امارات، تركيه و كشورهاي اروپايي ياد شده تنها انگلستان جزء توليدكنندگان و صادركنندگان جو در دنيا به شمار ميرود و صادرات آن نيز در مقايسه با صادركنندگان اصلي جو در دنيا رقم قابل توجهي نيست. در واقع ايران جو توليد شده در كشورهاي ديگري چون اكراين و استراليا را از كشورهاي ياد شده خريداري ميكند. در شكل زير صادركنندگان عمده جهاني جو بر حسب ميانگين صادرات در چند سال اخير نشان داده شدهاست.
همانطور كه در شكل بالا مشخص است كشورهاي فرانسه و استراليا بزرگترين صادركنندگان جو در جهان هستند كه سالانه به طور ميانگين بيش از ۱٫۲ ميليارد دلار صادرات جو دارند و پس از آنها كشورهاي اكراين، آرژانتين، آلمان و روسيه قرار دارند كه به طور ميانگين سالانه بيش از ۵۰۰ ميليون دلار جو صادر ميكنند.
بنابراين ميتوان گفت ايران در انتخاب مبادي وارداتي جو مورد نياز خود دقت عمل به خرج نداده و همچنين خريد خود را نه از توليدكنندگان اين محصول بلكه از ديگر كشورهايي كه توليدكننده اين محصول نيستند انجام ميدهد.
با توجه به مطالب گفته شده پيشنهاد ميشود اولا ايران خريد خود را در قالب قراردادهاي تجاري دوجانبه و از كشورهاي توليدكننده انجام دهد تا از اين طريق علاوه بر تأمين پايدار اين كالاي اساسي، امكان صادرات كالاهاي توليدي ايران در ازاي واردات اين محصولات فراهم شود و ثانيا با توجه به وجود ظرفيتهاي توليدي بالفعل و بالقوه اين محصول در منطقه، خصوصا در كشورهايي چون روسيه و قزاقستان، مناسب است ايران جو مورد نياز خود را تا حد امكان از اين دو كشور و ديگر كشورهاي منطقه تأمين كند تا از اين طريق امنيت تأمين كالاهاي اساسي بيشتر شود و موجبات تعميق روابط با همسايگان فراهم شود.
منبع: عيار آنلاين
