در شرایطی که مباحث قیمتگذاری و سیاستهای بخش کشاورزی کشور همچنان در صدر گفتوگوهای صنفی و ملی است، اتاق اصناف کشاورزی در یادداشت امروز خود بر ضرورت حفظ انسجام صنفی، پیگیری هوشمندانه حقوق کشاورزان در همه حوزهها و پرهیز از رفتارهای احساسی تأکید کرده است. این یادداشت صبر و تدبیر را رمز پیروزی بخش کشاورزی […]
در شرایطی که مباحث قیمتگذاری و سیاستهای بخش کشاورزی کشور همچنان در صدر گفتوگوهای صنفی و ملی است، اتاق اصناف کشاورزی در یادداشت امروز خود بر ضرورت حفظ انسجام صنفی، پیگیری هوشمندانه حقوق کشاورزان در همه حوزهها و پرهیز از رفتارهای احساسی تأکید کرده است. این یادداشت صبر و تدبیر را رمز پیروزی بخش کشاورزی در مسیر مطالبهگری قانونی و ملی میداند.
روزهاست که کشاورزان ایران، فراتر از مزرعه و داس و بذر، در میدان دیگری نیز ایستادهاند؛
میدان دفاع از حق، حیثیت و سهم واقعی خویش در اقتصاد و امنیت غذایی کشور.
این روزها هر کشاورز، خود یک سخنگو و نماینده است؛
نه تنها برای گندم، بلکه برای تمام محصولاتی که برکت سفره مردم و تکیهگاه معیشت ملیاند.
اما این راه آسان نیست — گاهی خستگی بر تنها مینشیند و گلایه بر زبان میآید.
با این حال، کشاورز ایرانی همچنان به ریشه خویش وفادار است؛
او میداند که صبر، خود نوعی سیاست است، و تدبیر، برترین سلاح برای پیروزی.
او از نیاکانش آموخته است که حتی اگر آفت بزند یا باران نیاید، امید را نباید از خاک جدا کرد.
در این روزها که بحثها بر سر نرخها و سیاستها داغ است، باید بیش از همیشه هوشیار بود.
هر سخن، هر رفتار و هر موضع، میتواند بر مسیر آینده اثر بگذارد.
فرصتطلبان در کمیناند تا از کوچکترین لغزش، تصمیمی تحمیلی بسازند.
اما اگر با اتحاد صنفی، گفتوگو و قانونمداری حرکت کنیم، مسیر استیفای حق، هرچند دشوار، اما قطعی خواهد بود.
بخش کشاورزی ایران، صرفاً یک بخش اقتصادی نیست؛
پایه امنیت ملی، استقلال غذایی و ماندگاری تمدن ایرانی است.
پاسداشت کشاورز، یعنی پاسداشت ایران.
پس باید همچنان صبور بمانیم،
اما نه ساکت.
مدبر باشیم،
اما نه منفعل.
زیرا در پایان،
* تدبیر بر شمشیر پیروز است، و حق کشاورز بر خاک نمیماند.*
