مرتضی شهید زاده، مدیر عامل بانک کشاورزی درباره استمهال اقساط معوقه کشاورزان عنوان کرد: بر اساس قانون مصوب بانک مرکزی؛ کشاورزانی که توانایی پرداخت این اقساط را ندارند؛ می توانند به مدت سه سال این اقساط را تقسط و پرداخت کنند. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کشاورزی ایران ( اگنا)؛ مدیر عامل بانک کشاورزی اظهار داشت: بر […]
مرتضی شهید زاده، مدیر عامل بانک کشاورزی درباره استمهال اقساط معوقه کشاورزان عنوان کرد: بر اساس قانون مصوب بانک مرکزی؛ کشاورزانی که توانایی پرداخت این اقساط را ندارند؛ می توانند به مدت سه سال این اقساط را تقسط و پرداخت کنند.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کشاورزی ایران ( اگنا)؛ مدیر عامل بانک کشاورزی اظهار داشت: بر اساس بند دال تبصره ۱۱ قانون بودجه؛ این آیین نامه که بعد از گذشتن از بانک مرکزی به دست ما رسیده است و بر اساس دستور و قانون ما هم مصوب کردیم و به شعبه های مختلف ابلاغ کردیم؛کشاورزان می توانند بدهی اقساط خود را تا سه سال پرداخت کنند.
مدیر عامل بانک کشاورزی درباره لحاظ نشدن بیماری آنفلوانزا و کفاف ندادن پرداختی تلفات بیمه به مرغداران اظهار کرد: به هرحال مرغداری ها در ارتباط با بیماریهای مختلف بیمه هستند و هر بیماری که اتفاق بیفتد بر اساس نظر دامپزشکی تلفات پرداخت می شود.
شهیدی زاده در پاسخ به این پرسش که بسیاری از مرغداران معتقدند که تلفات پرداخت شده از سوی بیمه بسیار کمتر از مورد تلف شده در اثر بیماری آنفلونزار یا هر حادثه دیگری است، عنوان کرد: خرید بیمه بر اساس ضابطه است و بر اساس همان مبلغی که خود را بیمه کرده باشد و همینطور سقف مبلغ دریافتی از سوی بیمه ؛ فرد می تواند خسارت دریافت کند. زیرا مرغدار هر اندازه پول بیشتری برای خرید بیمه پرداخت کرده باشد به همان اندازه پول بیشتری در ازای خسارت احتمالی دریافت می کند.
وی درباره برنامه های جدید و ارایه تسهیلات بانک کشاورزی برای مخاطبان گفت: بانک کشاورزی ایران برنامه ها را در جلسات تخصصی بررسی و در صورت لزوم اعلام می کند.
مدیر عامل بانک کشاورزی درباره تعامل این بانک با نشریات تخصصی اظهار کرد: بانک کشاورزی ایران ارتباط بسیار مناسبی با نشریات تخصصی دارد و آن ها را جزء بدنه این بانک می داند و معتقد است مجموعه نشریات تخصصی جزیی از بدنه بانک کشاورزی هستند.
شهیدی زاده درباره بیست ودومین نمایشگاه مطبوعات کشور گفت: این نمایشگاه محلی برای ارتباط مشتریان و دستگاه های تخصصی و اجرایی می تواند باشد و خلاقیت های مطبوعات برای ارتباط با مخاطبان در چنین نمایشگاه هایی بروز پیدا می کند و رابطه حسنه و علمی میان مردم و مخاطبان و دستگاه ها و نهاد های اجرایی ایجاد می کند.

































محمدعلی ربیعی
تاریخ : 22 - آبان - 1394در قوانین و مصوبات ولایحه ها و هرانچه از سوی دولت و وزارت کشاورزی و مدیریت بانک کشاورزی و غیره صادر میشود چه آنهایی که اجرایی میشوند و چه آنهایی که مثل یک مقاله هستند و فقط برای لحظه ای دل قشری را شاد میکند و در عمل بدان هیچ همتی نیست یک قشر بزرگ که بیشترین آسیب را دیده اند بطور کل فراموش شده یا اینکه بهتر است که فکر کنند فراموششان کنند!!! و آن دسته از کشاورزان هستند که از اول شروع خشکسالیها مزارعشان خشکیده و هنوز هم خشک هست و متاسفانه نه دولت و نه مجلس ونه …. هیچکس بفکرشان نیست ولی اکثریت آنها کشاورزانی پیسرو و مدیر و مدبر بوده اند و کسانیکه آنچنان بکشاورزی و تولید ملی اهمیت میداده اند که حتی در کنار کار کشاورزی خود کاری فرعی راه نه انداخته بوده اند و همین باعث شکست عظیمشان گشته و متاسفانه بفراموشی رفته اند و امروزه آبرویشان در دست بانکها و خصوصا” همین بانک کشاورزی دست بدست میشود و چون بیش از یک دهه از ضرر و زیانی که خشکسالی به ایشان زده میگذارد دیگر کسی بفکرشان نیست و افرادی هم که کارها و تولیدات آنان را دیده اند و سخت کوشیشان را بچشم خود دیده بوده لند یا باز نشسته شده و یا به دیاری دیگر رفته اند و فقط نام این افراد بعنوان بدهکاران بدحساب بانک باقی مانده است و حتی احترامشان هم از میان رفته است وبا وجود آنکه اگر تمام بدهی آنان را جمع کنیم باندازه یک چند هزارم یکی از اختلاسهای کشور نمیشود بازهم دولت و مجلس و بانکها درصدد آبرو ریزی و مصادره اموال و …. اینان هستند! حال سئوال این هست مگر نه اینکه زمانیکه این کشاورزان گندم تولیدی خودشان را بقیمتهای نازل ۳۵ ریال و ۴۰ ریال و یا ۶۵ ریال تحویل سیلوها میدادند همان زمان کندم را دولت از بازار جهانی بمبلغ ۱۵۰۰ ریال حالا کمی کمتر یا بیشتر میخرید و بجای سوبسید دولت بکشاورزی این کشاورزان بودند که بناچار بدولت و ملت سوبسید میدادند ولی متاسفانه هیچ دستی برای حمایت از آنانکه روزی تولیدکننده گان برتر و کشاورزان نمونه کشور بودند از آستین بیرون نمیاید و اگر هم باشد درحد یک شعار تبلیغاتی بیشتر نیست! چرا باید اینگونه باشد یا اگر قرار است کاری بسرانجام برسد چرا میخواهید بعداز آنکه آبروی همه را ریختید آنجام دهید مگر آب ریخت را میشود جمع کرد که آبروی ازمیان رفته یک قشر زحمتکش این جامعه که روزی سری و سامانی داشته اند و چندین خانوار را نان میداده اند اینگونه بی ارزش انگاشته میشود و درجاییکه اگر حساب کنیم سهمشان را برای تولید و اقتدار مملکت داده اند و در آن زمانهایی که مملکت نیاز داشته پادر رکاب بوده اند و امروز هم اگر این سایه خشکسالی از روی کشور و مزارعشان برداشته شود بازهم پادر رکاب خواند بود را اینگونه میازاریم!!!
البته اگر عمری باشد و اگر آنزمان بانکها و خصوصا”بانک کشاورزی زمین و مزرعه ای برایشان باقی گذاشته باشند!!!