پژوهشگران دانشگاه سائوپائولو برزیل اعلام کردند؛ آنزیم های ارزان قیمت کنجاله سویا به افزایش تولید در تیلاپیا کمک می کند/ هضم آسان آنزیم های ارزان قیمت محققان می گویند مصرف آنزیم های ارزان قیمت و کنجاله های سویا موجب بهبود تولید تیلاپیا می شود، اگرچه نتایج به هنگام مصرف گونه های مختلف پروتئین های […]
پژوهشگران دانشگاه سائوپائولو برزیل اعلام کردند؛
آنزیم های ارزان قیمت کنجاله سویا به افزایش تولید در تیلاپیا کمک می کند/ هضم آسان آنزیم های ارزان قیمت
محققان می گویند مصرف آنزیم های ارزان قیمت و کنجاله های سویا موجب بهبود تولید تیلاپیا می شود، اگرچه نتایج به هنگام مصرف گونه های مختلف پروتئین های گیاهی، متفاوت است.
به گزارش بخش بین الملل پایگاه اطلاع رسانی کشاورزی ایران(اگنا)، از سایت فیدنویگیتر(feednavigator)، تیمی از محققان در دانشگاه ایالتی سائوپائولو برزیل، مصرف پروتئازها و فیتازهای قارچی ارزان قیمتی که از فراورده های جانبی کشت و صنعت به دست می آیند را در قابلیت دستیابی به مواد مغذی جیره های غذایی گیاهی برای تیلاپیای نیل آزمایش و نتایج تحقیقات شان را در مجله Aquaculture منتشر کردند.
به گفته این محققان، هدف از این مطالعه تعیین اثر پروتئاز و فیتاز قارچ خانگی ارزان قیمت مکمل، بر قابلیت دستیابی به مواد معدنی، انرژی و پروتئین از طریق تیلاپیای نیل( juvenile ) است که با جیره های غذایی پروتئین گیاهی تغذیه شده بودند.
این گروه چنین استنباط کردند؛ مصرف آنزیم زمانی که کنجاله سویا در جیره غذایی به عنوان پروتئین گیاهی اضافه شد، قابلیت هضم مواد مغذی را بهبود بخشید.
به گفته این محققان گونه های میکرو ارگانیسم و سوبستره ها می توانند بر خصوصیات بیوشیمی آنزیم تولید شده اثر بگذارند. علاوه بر این، هر دو آنزیم میکروبی برای افزایش مصرف مواد مغذی کنجاله های سویا برای تیلاپیای نیل موثر بودند. همچنین، این آنزیم های ارزان قیمت، افزودنی های جایگزینی برای بهبود قابلیت هضم کنجاله های سویا در جیره غذایی دوستدار محیط زیست و مقرون به صرفه ماهی هستند.
مصرف آنزیم
مولفان این مقاله اظهار کردند که افزایش تولید ماهی مستلزم سیستم های تغذیه ای و فناوری های تولید بهتری است که هزینه کم و آلودگی کمی دارند. آنها متذکر شدند که مصرف پروتئین های حیوانی ممکن است هزینه زیادی داشته باشد، به همین دلیل، تمایل به مصرف پروتئین های گیاهی وجود دارد.
به گفته این محققان مواد اولیه ای مانند سویا، قابلیت دستیابی را امکانپذیر می کنند و مشخصات اسید آمینه خوبی دارند. با این حال، پروتئین های گیاهی ممکن است شامل فاکتورهای ضدتغذیه ای باشند که قابلیت دستیابی به مواد مغذی و مواد معدنی را کاهش می دهد.
به گفته آنها اسید فیتیک، اصلی ترین فاکتور ضد تغذیه ای است که ترکیب ذخیره فسفر در بیشتر منابع پروتئین گیاهی است. بیشتر فسفری که وابسته به فیتات است (P_IP6) به دلیل قابلیت دستیابی پایین، توسط ماهی در آب دفع می شود که این مساله منجر به کاهش قابلیت دستیابی ماهی به فسفر هنگام عمل متابولیسم می شود. همچنین این مولکول وابسته به عناصر پروتئین، اسیدهای آمینه و برخی پروتئازها است.
به گفته محققان، فیتازها گروهی از فسفاتازها و یکی از اصلی ترین موادی هستند که در تغذیه حیوان استفاده می شود و از اشریشا کلی (E. coli) تولید شده است. مطالعات قبلی نشان داده که اضافه کردن فیتاز به جیره غذایی با مواد متشکله گیاهی، مصرف مواد مغذی و قابلیت دستیابی به فسفر را بهبود می بخشد.
به گفته آنها همچنین پیشنهاد شده است که احتمالا تعدادی از فاکتورها مانند PH، ماهیت منبع پروتئین و حضور پروتئازهای گوارشی، تاثیر فیتاز بر فراهمی زیستی مواد معدنی و پروتئین را در دستگاه گوارش ماهی تعیین می کند. با این حال، برای درک مکانیزم درگیر در تعامل فیتاز به پروتئین و قابلیت دستیابی به پروتئین ها و اسیدهای آمینه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
همچنین به گفته این پژوهشگران، مصرف فیتاز صحیح، تاثیر متفاوتی بر قابلیت هضم مواد مغذی دارد. مصرف پروتئاز موجب می شود پروتئین برای ماهی قابل دسترس تر باشد.
مصرف پروتئاز نیز ممکن است به کاهش آلودگی محیط کمک کند چرا که مواد افزودنی قابلیت دستیابی به ماده مغذی را افزایش می دهد. غذای پروتئینی با فاکتورهای ضد تغذیه ای متعدد و قابلیت دستیابی تغذیه ای پایین، در صنعت خوراک حیوان رایج است.
سطوح بالایی از بازدارنده های پروتئاز، عمدتا در کنجاله های سویا، یافت شد که یکی از مهم ترین مواد متشکله پروتئین در تغذیه حیوان است.
تولید آنزیم، مصرف خوراک
به گفته محققان برای ارزیابی های خوراک، آنزیم ها با استفاده از سوبستره های مختلف- کنجاله سویا و زبره گندم- تولید شدند. نمونه های قارچ از سویه های لیوفیلیز Aspergillus oryzae و Aspergillus niger تولید شدند. فعالیت فیتاز آغاز و فعالیت پروتئاز نیز اندازه گیری شد. دماهای بهینه مصرف و ثبات دما همراه با ثبات PH و PH بهینه تعیین شد.
یکی از جیره های غذایی، یک جیره غذایی کنترل کننده، جیره های غذایی همراه با کنجاله سویا و گلوتن ذرت و جیره های غذایی همراه با فیتاز، پروتئاز یا هر دو مکمل تغذیه ای به ماهی ها داده شد.
فیتاز با نسبت ۲۰۰۰ u kg -1 و پروتئاز با نسبت ۱۵۰۰ u kg -1 اضافه شد. قبل از جمع آوری نمونه، ماهی ها به مدت ۷ روز تغذیه شدند. همراه با خوراک و جیره های غذایی، مواد دفعی نیز جمع آوری و آنالیز شد. ضرایب قابلیت هضم همراه با عناصر جیره غذایی و مواد دفعی محاسبه شد.
نتایج
به گفته محققان، این مطالعه، تولید آنزیم و قابلیت دستیابی تغذیه ای جیره های غذایی گیاهی را در صورت وجود و عدم وجود آنزیم ها بررسی می کند. زمانی که کنجاله های سویا به عنوان مواد متشکله آزمایش پروتئین گیاهی استفاده شدند، اضافه کردن آنزیم ها به طرز چشمگیری بر قابلیت هضم مواد مغذی اثر گذاشت.
این درحالی است که گلوتن ذرت، در مقایسه با کنجاله سویا با مصرف آنزیم، تغییری نشان نداد. تفاوت هایی در ضرایب آشکار قابلیت هضم (ADC) ماده مورد آزمایش، پروتئین، انرژی و لیپیدها در زمان مصرف فیتاز با کنجاله سویا وجود داشت. قابلیت هضم هنگام اضافه کردن فیتاز متغیر بود و هنگام اضافه کردن فقط سویا به خوراک کاهش یافت.
قابلیت دستیابی فسفر از طریق اضافه کردن فیتاز قارچی نیز تغییر کرد و مصرف فیتاز یا پروتئاز، مصرف فسفر، منیزیم، کلسیم و منگنز را در کنجاله سویا بالا برد.
به گفته آنها در این مطالعه، فیتاز Aspergillus nigerمقدار مطلوب PH را ۵ نشان داد. همچنین از آنجایی که PHشکم تیلاپیا نیل اسیدی است، فعالیت فیتاز در PH پایین افزایش می یابد و هضم پروتئین در شکم اتفاق می افتد. این شرایط ممکن است به بهبود قابلیت هضم پروتئین کمک کند.
با این حال در جیره های غذایی همراه با گلوتن ذرت هنگام افزایش آنزیم، هیچ تفاوتی وجود نداشت. Aspergillus oryzae هنگامی که با استفاده از سبوس سویا تولید شد ضعیف عمل کرد اما A.niger فیتازهایی را برای هر دو سوبستره تولید کرد. هر دو فیتاز، ثبات دمایی متفاوتی داشتند. پروتئاز A.niger رفتاری متمایز داشت و پروتئازهای A.oryzae در همه PHها ثابت بودند و بازده بهتری داشتند.
نوشته: Aerin Einstein-Curtis
