ورشکستگی صنعت ماهیگیری و شیلات با برگزیت

بنابر یک توافق در دهه ۷۰ میلادی، ماهیگیران اتحادیه اروپا اجازه دارند به ریتانیا از اتحادیه اروپاآب‌های بریتانیا دسترسی داشته باشند. این توافق که پیش‌تر توسط بسیاری از بریتانیایی‌ها مورد انتقاد واقع می‌شد اکنون با برگزیت در آستانه لغو قرار دارد.

این در حالیست که زندگی شهروندان ساکن کرانه شمالی دانمارک وابسته به آب‌های بریتانیاست. برای مثال سالانه ۳۰ تا ۴۰درصد صید صیادان شهر بندری تیبورون در شمال غرب دانمارک از آب‌های بریتانیا به دست می‌آید که در صورت لغو معاهده، امکان تعطیلی صنوف شیلات این ناحیه می‌رود.

میشل بورک، صیاد، می‌گوید: «بدون دسترسی به آب‌های بریتانیا ماهیگیران دانمارکی مجبور به انتخاب منطقه مشترک با ماهیگیران هلندی و بلژیکی هستند و به اندازه کافی ماهی برای همه وجود ندارد. در نتیجه صنعت شیلات ناحیه ورشکست خواهد شد».

وزیر خارجه دانمارک می‌گوید اگر بریتانیا بدون توافق از اتحادیه اروپا خارج شود، حق خواهد داشت شبانه آب‌هایش را کاملا ببندد یا اینکه تا آخر سال ۲۰۱۹ صبر کند. اگر دوطرف به توافقی برسند، ماهیگیران اتحادیه اروپا مجاز خواهند بود موقتا به صید بپردازند تا وقتی که یک توافق تجاری دائمی منعقد شود.

کلمه برگزیت مخفف عبارت «British Exit» و به معنای خروج بریتانیا از اتحادیه اروپاست.

اتحادیه اروپا اتحادیه‌ای سیاسی و اقتصادی است که ۲۸ کشور اروپایی عضو آن هستند و مقر بسیاری از نهادهای آن در بروکسل، پایتخت بلژیک است.

کشورهای عضو این اتحادیه اجازه تجارت آزادانه با یکدیگر را دارند، قوانین و استانداردهایشان در بسیاری از حوزه‌ها یکی است و شهروندانشان می‌توانند آزادانه و بدون گرفتن ویزا به کشورهای دیگر اتحادیه اروپا مهاجرت کنند.

۲۳ ژوئن ۲۰۱۶ (۳ تیر ۱۳۹۵) یک همه‌پرسی درباره ادامه عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا برگزار شد که در آن ۱۷.۴ میلیون نفر (۵۱.۹درصد رأی‌دهندگان) به خروج و ۱۶.۱ میلیون نفر (۴۸.۱ درصد) به ماندن رأی دادند.

مردم دلایل مختلفی برای رأی دادن به برگزیت داشتند. متوقف کردن مهاجرت آزادانه از کشورهای دیگر عضو اتحادیه به بریتانیا، پس گرفتن اختیار کامل تدوین قوانین و استانداردها، توقف پرداخت حق عضویت سالانه و داشتن اختیار بستن قراردادهای تجاری آزاد با دیگر کشورهای دنیا از جمله دلایلی است که طرفداران خروج به عنوان برگزیت ذکر می‌کند.

در طول چهار دهه عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا، اقتصاد، قوانین و جامعه بریتانیا عمیقا به این اتحادیه گره خورده است.

بریتانیا قرار بود ۲۹ مارس ۲۰۱۹ (۹ فروردین ۱۳۹۸) اتحادیه اروپا را ترک کند؛ ولی این تاریخ دو بار به تعویق افتاده است.

اتحادیه اروپا ۱۰ آوریل ۲۰۱۹ مهلت بریتانیا برای خروج را تا ۳۱ اکتبر (۹ آبان) تمدید کرد.

اگر تا قبل از آن موعد، توافقنامه خروج به تصویب مجلس بریتانیا برسد، بریتانیا می‌تواند پیش از این تاریخ از اتحادیه اروپا خارج شود.

پس از یک سال و نیم مذاکره، نوامبر ۲۰۱۸ دولت بریتانیا و اتحادیه اروپا بر سر یک متن ۵۸۵ صفحه‌ای به توافق رسیدند.

این توافقنامه به عنوان یک عهدنامه بین‌المللی برای اجرا باید به تصویب مجلس بریتانیا و پارلمان اروپا برسد.

ولی مجلس بریتانیا در سه مرحله این توافقنامه را با اختلاف ۲۳۰، ۱۴۹ و ۵۸ رأی رد کرده است.

جناح‌های سیاسی مختلف به دلایل متفاوتی علیه توافقنامه رأی دادند. حزب کارگر، حزب اصلی مخالف دولت، و نیز نمایندگان طرفدار ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا معتقدند خروج طبق این توافقنامه برای اقتصاد بریتانیا مضر است.

در سوی دیگر، هواداران سرسخت برگزیت معتقدند این توافقنامه کنترل کامل همه امور را به بریتانیا برنمی‌گرداند و مخصوصا نگرانند که بخش مربوط به مرز ایرلند شمالی، باعثباعث می‌شود بریتانیا تا ابد در قید و بندهای اتحادیه اروپا بماند… .

نویسنده: علیرضا کیهان پور