در این شرایط بحرانی ناشی از پیامدها وفشارهای ناشی از تحریم های ناجوانمردانه وتحمیل هزینه های بسیار فراوان مهار ویروس کرونا بر بودجه دولت وکاهش درآمد های نفتی وبالطبع فشار مضاعف وطاقت فرسا بر تولید کنندگان وکارآفرینان به ویژه بخش متولی امنیت تغذیه ای جامعه مشاهده معدوم کردن وزنده به گور کردن بخشی از سرمایه ملی یعنی جوجه زنده یک روزه وتحمیل اتلاف هزینه های میلیاردی بر دولت ومردم حکایت دل آزار این بازارمکاره است.
نویسنده:علیرضا کیهان پور؛ پیشکسوت مطبوعات وکارشناس ارشدحوزه دام؛طیور وآبزیان
در این شرایط بحرانی ناشی از پیامدها وفشارهای ناشی از تحریم های ناجوانمردانه وتحمیل هزینه های بسیار فراوان مهار ویروس کرونا بر بودجه دولت وکاهش درآمد های نفتی وبالطبع فشار مضاعف وطاقت فرسا بر تولید کنندگان وکارآفرینان به ویژه بخش متولی امنیت تغذیه ای جامعه مشاهده معدوم کردن وزنده به گور کردن بخشی از سرمایه ملی یعنی جوجه زنده یک روزه وتحمیل اتلاف هزینه های میلیاردی بر دولت ومردم حکایت دل آزار این بازارمکاره است.
این موجودات زنده (جوجه یکروزه) آفریده خداوند به بهترین حالت زیبا وشکرانه نعمات هستند.
در یک جمعیت انبوه از جوجه های یکروزه ترنم آواز معصومانه ؛خوش نوا وزیبا که با جیک جیک های هم نوا از من وشمای انسان طلب آب ودانه وروزی خود را دارند آیا توقع بزرگی ولو عدم پاسخگویی به این نیاز فطری وحیاتی به هر بهانه ای است؟
صحنه های معدوم کردن میلیون ها قطعه جوجه یک روزه در فضای این روزهای اخیر ونشر اخبار مکتوب ورسانه ای وزمزمه های نقل قولی دل هر مسلمان دلداده به نظام آفرینش وهر هموطن با وجدان را حقیقتا به درد می آورد.
به بهانه عدم توزیع نهاده ها وخوراک ترکیبی ویژه پرورش مرغ وگسست نخستین زنجیره این سامانه هرگز هیچ عذری برای این معدوم سازی موجود زنده پذیرفتنی نیست.
در این کشور اگر مسوول یا مدیرانی نمی توانند اوقات وزمان بدهکار به بیت المال واین مردم در صحنه وشهید پرور را صرف گره گشایی این مشکل عظیم مرغداران وتولید کنندگان نمایند باید استعفاءودرصورت مقاومت بر کنارشوند.
اگر امثال مدیران عامل شرکت های بازرگانی دولتی و پشتیبانی امور دام کشور؛مدیر عامل دفتر مرکزی تعاونی روستایی؛معاون تولیدات امور دامی وزارت جهاد کشاورزی ومشاورین اشان از دیدن این حکایت بازار دل آزار که در نهایت منجر به کمیابی وحتی گران شدن قیمت مرغ در آینده نزدیک خواهد شد شبانه روز خون گریه نکنند نیاز به ریکاوری منشور وچارچوب اخلاق کاری ومسولیت پذیری بر باد ویاد رفته خود این شرایط دارند.
فراموش نکنیم که اگر با تجویز فوری نسخه واردات پروتیین دامی از جمله مرغ منجمد صورت مساله را پاک کنند در مقابل یک یورو یا دلاری که برای این واردات نابخردانه در شرایط خاص کشور که در این نوشتار به آن اشاره شد هزینه و تحمیل کنند در واقع مهر تاییدی بر ناکارآمدی مدیریت خویش خواهند زد چرا که همه می دانند که ایران در تولید گوشت سفید وقرمز سفره مردم ایران، خود اتکایی دارد واگر هم نداشته باشد که دارد باید به آمارهای دستکاری شده برای حفظ منصب و پست ومقام اشان به ویژه در معاونت تولیدات امور دامی وزارت جهاد کشاورزی به دیده تردید نگاه کرد.
به یاد داشته باشیم درخواست یک کودک شهری یا روستایی برای خرید جوجه زنده یکروزه، نگهداری وپرورش مرغ و تامین هزینه خوراک ازجیب کوچک اش می تواند آموزنده؛ الگویی برای مدیران این زنجیره وخیلی زیبا ومسولانه باشد واز روز نخست هچ یا تفریخ جوجه در دستگاه های جوجه کشی کشور زحمات مهندسین تلاشگر طیور ودامپزشکان وسامانه تولید کنندگان وحمل ونقل بسیار حساس جوجه زنده یک روزه در سراسر کشور را بر باد فنا ندهیم.
واما پرسش بزرگ از مسوولین ومدیران محترم این فاجعه زیست محیطی وزنده به گور کردن جوجه های یکروزه در سال جهش تولید خیانتی بس نابخشودنی است.لطفا به مساله تامین ارز وفرافکنی نباشید زیر حداقل کار جهادگرانه ای که می توانستید باهمکاری نهاد بسیج سازندگی ونیروهای همیشه پای کار بسیجی انجام دهید این بود که جوجه ها را به روستاییان ومناطق محروم وکمتر توسعه یافته رایگان هدیه می کردید تا تبلور تحقق ملموس وعینی اقدام وعمل در سال جهش تولید باشد که دریغ وافسوس از تفکر راهبردی ودلسوزانه دراین راستا را بر دل های همه ما هموطنان وبه ویژه متخصصان نشاند؛افکار عمومی نیاز به پاسخگویی شفاف دارد.
