شرکتهای زراعی کشاورزی؛ تعریف جدیدی از توسعه نوین بخش کشاورزی

شرکتهای سهامی زراعی کشاورزی تعریف جدیدی از توسعه نوین بخش کشاورزی هستند که در تعریف و عمل با شرکتهای تعاونی تفاوت بسیاری دارند و با مدیریت یکپارچه روی زمین های بهره برداران و ارائه الگوی کشت یکسان،و رعایت حد مطلوب اقتصادی کشت، بهره وری آنها در مقایسه با زمین های خرده مالکی حدود ۲ تا ۲/۵ برابر بیشتر است .

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی کشاورزی ایران (اگنا)؛ غلامحسین طباطبایی مدیرعامل شرکت سهامی فعالیت های کشاورزی و غیر کشاورزی ایران در نشست خبری با اصحاب رسانه گفت: بهترین نظام بهره برداری در کشور شرکتهای سهامی زراعی هستند که متاسفانه تا کنون مغفول مانده اند.

وی اعلام داشت در ابتدای انقلاب بیش از ۹۳ شرکت سهامی زراعی در کشور وجود داشت که بدلیل عدم اطلاع رسانی مناسب درباره این نوع شرکتها و اینکه بعنوان مصادیق طاغوت شناخته می شدند بسیاری از آنها منحل گردیدند و تنها ۵ شرکت به کار خود ادامه دادند.

وی اضافه کرد: میزان سطح زیر کشت این شرکتها در ابتدای انقلاب ۵۰۰۰ هکتار بود که بعد از آن به ۵۰ هکتار تقلیل یافت تا اینکه در سال ۸۴ پس از قریب به ۲۳ سال غفلت دوباره این بخش فعال گردید و هم اکنون ۲۵ شرکت سهامی زراعی در کشور وجود دارند که بالغ بر ۷۰ هزار هکتار از محصولات مختلف زراعی، باغی، کشاورزی و دامداری را تحت پوشش خود قرار داده اند.

طباطبایی افزود: امروز با محدود شدن منابع کشور، ادامه روش های گذشته تولیدی مطلوب، مقدور و مقرون به صرفه نیست و با توجه به اینکه میل به مصرف غذا در سطح جهان بالاتر زفته و همچنین رقابت جهانی در بخش تولید خیلی بیشتر از قبل شده است بنابراین دیگر روشهای تولید گذشته مزلوب نیست و تنها راه نجات بخش کشاورزی رفتن به سمت شرکتهای سهامی زراعی است.

وی افزود: اگر به دنبال کشاورزی پایدار هستیم باید بحث الگوی کشت، میزان حد استاندارد فنی و اقتصادی، در کنار آب و خاک و همچنین داشتن یک نظام منطقی و حساب شده را در برنامه ریزی های خود داشته باشیم. این امر در بسیاری از تعاونی های تولدی – توزیعی به راحتی محقق نمی شوند در حالیکه در اساسنامه شرکتهای سهامی زراعی تمامی این امور دیده شده اند.

طباطبایی افزود: اساسنامه شرکتهای سهامی زراعی در سال ۵۵ توسط هیات وزیران تصویب گردید و از این حیث تنها شرکتهایی که بصورت به این شکل می باشند در هیچ تشکل دیگری وجود ندارند و این یکی از نقطات قوت این شرکتهاست. تفاوت دیگر این شرکتها با تشکل های دیگر در میزان سهام است، در شرکتهای تعاونی تمام اعضا سهام یکسانی دارند که این امر انگیزه تلاش بیشتر را یلب می کند در حالیکه در شرکتهای سهامی زراعی هر بهره بردار می تواند سهام متفاوتی از دیگران داشته باشد و انگیزه برای تلاش بیشتر وجود دارد.

اظهار کرد: ۸۶ درصد کشاورزی کشور توسط کشاورزانی انجام می‌شود که کمتر از ۱۰ هکتار زمین دارند و به اصطلاح کشاورزان خرد به حساب می‌آیند و تنها ۱۴ درصد فعالیت‌های کشاورزی دارای شرایط کشاورزی اقتصادی است.

وی افزود: در کشاورزی شرکت‌های سهام زراعی کشاورزان می‌توانند با تشکیل یک شرکت زیر نظر شرکت‌های سهامی قرار گیرند و در این شرایط فعالیت‌های اقتصادی‌تری انجام دهند و همچنین از معافیت مالیاتی به مدت ۱۰ سال استفاده کنند.

مدیر عامل شرکت سهامی فعالیت‌های کشاورزی و غیرکشاورزی ایران ادامه داد: کشاورزانی که به این صورت و تحت لوای شرکت‌های سهامی فعالیت می‌کنند بر اساس محاسبات انجام شده دو تا دو نیم برابر زمین‌های مجاور که متعلق به کشاورزان خرد است بهره‌وری دارند.

طباطبایی تصریح کرد: برای اینکه محصولات کشاورزان به شکل مناسب‌تری در بازار عرضه شود برند «سزا» ایجاد شده و تمام شرکت‌های سهامی محصولات خود را با این برند در بازار عرضه می‌کنند تا مصرف‌کنندگان از شرایط تولید آن محصول اطمینان لازم را داشته باشند.

وی اظهار داشت: یک سال و نیم است که صاحبان شرکت‌های سهامی این شرکت سهامی را تحت نظارت سازمان تعاون روستایی و وزارت جهاد کشاورزی تشکیل داده‌اند اما باید اذعان داشت که مدیران دولتی هنوز اطلاعات درستی از فعالیت شرکت‌های سهامی بخش کشاورزی ندارند.

مدیر عامل شرکت سهامی فعالیت‌های کشاورزی و غیرکشاورزی ایران اظهار داشت: اراضی که تحت مدیریت این شرکت‌های سهامی قرار دارد حداقل دارای ۴۰ هکتار مساحت است و در مجموع ۷۰ هزار هکتار را تحت پوشش خود قرار دادند که کمتر از یک درصد از اراضی کشاورزی را پوشش می‌دهند.

تنها راه نجات کشاورزان خرد در سال زراعی جاری شرکت‌های سهامی است

مدیر عامل شرکت سهامی فعالیت‌های کشاورزی و غیرکشاورزی ایران افزود: کشاورزان با فعالیت در قالب این شرکت‌های سهامی می‌توانند هزینه‌های خود را کاهش و مدیریت دهند و در نتیجه بهره‌وری و درآمد بالاتری نیز داشته باشند.

طباطبایی افزود: کشاورزانی که در بحث شرکت‌های سهامی فعالیت می‌کنند مالکیت زمین خود را دارند اما بر اساس قرارداد منعقد شده حق استفاده از آب و خاک خود را به شرکت سهامی واگذار می‌کند که خود نیز عضو آن هستند.