• شماره خبر : 65108
  • تاریخ انتشار : 18 خرداد 1400
  • پرینت این صفحه
  • انتظارات صنعت کشاورزی از دولت آینده

    بخش کشاورزی از جمله ظرفیت‎های کشور در حوزه توسعه درون‎زا است که می ‎تواند به رشد اقتصاد کشاورزی کمک بالایی داشته باشد به‌ویژه از این منظر که با کمترین سرمایه‎ گذاری بیش از سه برابر صنعت بازدهی خواهد داشت

    سید جواد ساداتی نژاد

    بخش کشاورزی از جمله ظرفیت‎های کشور در حوزه توسعه درون‎زا است که می ‎تواند به رشد اقتصاد کشاورزی کمک بالایی داشته باشد به‌ویژه از این منظر که با کمترین سرمایه‎ گذاری بیش از سه برابر صنعت بازدهی خواهد داشت

    نگارنده: دکتر سیدجواد ساداتی نژاد؛ رییس کمیته کشاورزی ستاد دولت مردمی

    سید جواد ساداتی نژاد، رییس کمیته کشاورزی و غذا ستاد دولت مردمی رویکردها و جهت گیری های دولت مردمی را برای بخش کشاورزی برای دستیابی به ایران قوی به شرح زیر برشمرد:

    مقدمه:

    کشاورزی و غذا در توسعه اقتصادی، امنیت غذایی و استقلال کشور نقش اساسی دارد. این جایگاه در شرایط تحریم و کرونایی برای همگان ملموس و مشهود شد. اهمیت کشاورزی در اقتصاد مقاومتی و در شعارهای سال دو سال اخیر در رونق تولید و جهش تولید به بخش کشاورزی مورد تأکید مقام معظم رهبری بوده است. با توجه به فعالیت یک پنجم جمعیت کشور به صورت مستقیم در این بخش به عنوان کشاورزان و تولیدکنندگان و تأثیر پذیری کل جمعیت کشور از بخش کشاورزی به عنوان مصرف کننده، این بخش به عنوان یکی از ارکان اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی، حقوقی و فنی کشور نیازمند توجه ویژه و با نگاهی متفاوت و با بسیج همه امکانات و همگرایی حداکثری برای انجام اقدامات بزرگ و فعال نمودن ظرفیت های مغفول می باشد.

    با توجه به انتظار عمومی و این که اولویت اصلی دولت مردمی ایران قوی تمرکز بر بهبود شرایط اقتصادی، معیشت و رفاه مردم می باشد و از آنجایی که در تحقق این اولویت؛ قرار است کالا و خدمات دیگری به جای نفت، نقش آفرینی کنند و در این مسیر کشاورزی بیشترین نقش را در توسعه کسب و کارها و اشتغال، تولید و تأمین غذا و به طور کلی رفاه مردم ایفا خواهد نمود، لذا دولت مردمی ایران قوی رسالت خطیری را نسبت به دولت های قبل برعهده خواهد داشت.

    بر این اساس، دولت مردمی ایران قوی، نیازمند تزریق سه اصل اساسی تعهد، انگیزه و تخصص است تا بتوان با تجمیع تمام نیروها و منابع بالقوه و بالفعل کشاورزی ایران، گام اساسی را در تحقق اقتصاد درونگرای برونزا و در خور شأن مردم بی نظیر ایران زمین، به فرموده مقام معظم رهبری، برداشت.

    بخش کشاورزی از جمله ظرفیت‎های کشور در حوزه توسعه درون‎زا است که می‎تواند به رشد اقتصاد کشاورزی کمک بالایی داشته باشد به‌ویژه از این منظر که با کمترین سرمایه‎ گذاری بیش از سه برابر صنعت بازدهی خواهد داشت. از سوی دیگر، این بخش با مسائل و چالش‎های مختلفی مواجه است که لازم است برای برون‎رفت ازآن‎ها، برنامه‎ریزی کامل و مدونی را داشت. در این راستا، رویکرد‌ها و جهت گیری های دولت مردمی، ایران قوی در بخش کشاورزی بدین شرح می باشد:

    ۱- پیگیری وضع قوانین لازم برای تقویت ورود سرمایه های مردمی به بخش کشاورزی (حذف قوانین دست و پاگیر و مانع کسب و کار و وضع قانون جدید) و حداکثرسازی استفاده از ظرفیت عظیم مردمی در کشاورزی

    سرمایه های مردمی به عنوان اولین عامل پیشران، نقش کلیدی و اثرگذار در رونق و جهش تولید دارد و دروازه ورود سرمایه های مردمی به بخش کشاورزی، صدور مجوزها می باشد. بهبود فضای کسب و کار، اصلاح، تسهیل، روان سازی و کاهش زمان بری فرآیند صدور مجوز واحدهای تولیدی بخش باعث تسهیل و تسریع ورود جریان سرمایه های مردمی به بزرگترین بخش اقتصادی و تولیدی کشور می شود.

    عدم وجود یکپارچگی و وحدت رویه در تصمیم گیری ها گاها مانع ورود سرمایه های مردمی به این بخش می باشد و بر این اساس بایستی تمامی موانع و محدودیت ها و همچنین تعارضات و تضادهای موجود با فرامین و تدابیر رهبری شناسایی و برای پیگیری در هیأت مقررات زدایی و تسهیل مجوزهای کسب و کار اعلام گردد تا در سال پیش رو، با تغییر نگاه مسؤولین مربوطه به فرد تولیدکننده، زمینه ایجاد جهش تولید در بخش فراهم شود.

    تنوع بخشی در صدور مجوزها، توسعه کسب و کارهای نوین کشاورزی، اصلاح فرآیند انتقال ثروت و دارایی های کشاورزی، ارتقای قابلیت نقدشوندگی ثروت و دارایی های مرتبط با کشاورزی و توسعه تربیت دام در خانه های روستایی که مورد تأکید مقام معظم رهبری نیز می باشد، اقداماتی هستند که بایستی برای رفع موانع تولید و ایجاد جهش تولید در کشاورزی با تغییر رویکرد، مورد توجه جدی قرار گیرند.

    ۲- ارتقای سطح مزیت های نسبی محصولات

    دولت مردمی، ایران قوی با بهره گیری از تجارب و پیشینه هایی که در بخش کشاورزی وجود دارد یا ایجاد شرایطی که براساس دستاوردهای نوین علمی و تحقیقاتی امکان پذیر می شود، زمینه را برای ارتقای مزیت های نسبی محصولات مختلف کشاورزی و گشایش راه حضور آبرومندانه این محصولات در بازارهای منطقه ای و بین المللی و صدور بیش از پیش محصولات خام و فرآوری شده در این بازارها به منظور برخورداری از امتیازات اقتصادی و سیاسی حاصل از این فعالیت ها فراهم نموده و با تداوم حضور محصولات کشاورزی کشور در بازارهای بین المللی به رشد و گسترش استانداردها و به کارگیری فناوری های روز جهانی در فعالیت های کشاورزی کمک خواهد کرد.

    ۳-ارتقای نقش بخش کشاورزی در راستای تأمین امنیت غذایی و پایش سلامت محصولات

    تأمین امنیت غذایی جامعه از جمله مواردی است که همواره در قالب سیاست های کلی نظام و برنامه های توسعه مورد توجه بوده است ولی دو نکته در این رابطه حائز اهمیت ویژه است که توسط دولت مردمی، ایران قوی از حمایت و هدایت کافی لازم برخوردار می شود. نکته اول توجه به این امر است که کلیه ملاحظات علمی، فنی و اجرایی لازم برای اینکه محصولات تولیدی کشاورزی برخوردار از جنبه های مختلف سلامت راهی بازار شده و به دست مصرف کننده برسد و ردیابی و پایش سلامت محصولات به عنوان مسئولیت مشترک دستگاه های اجرایی ذیربط تحت برنامه ای پویا، فراگیر، مستمر و شفاف به مورد اجرا گذارده شود. نکته دوم این که نقش بخش کشاورزی داخلی در راستای تأمین امنیت غذایی بنحوی ارتقاء یابد که رابطه مبادله در این بخش را به سود تولیدات داخلی افزایش دهد و برای حفظ این وضعیت، تضمین های لازم برای تولیدکننده داخلی برقرار شود.

    ۴-ساماندهی قطبهای تولیدی بر پایه آمایش سرزمین

    هر چند بسیاری از محصولات کشاورزی گستره های متنوعی از عرصه های آب و هوایی کشور را در بر می گیرند اما به دلایل خاصی، مناطق معینی از این عرصه ها به صورت پایگاه های متمرکز برای تولید یک نوع از محصول یا صنعت یا خدمت ویژه درآمده و این پراکنش در نتایج حاصل از آمایش های سرزمینی شناخته شده است. ساماندهی این قطب های تولید به شکلی که مجموعه فعالیت ها از پایداری برخوردار باشند از جمله انتظارات جامعه کشاورزی از دولت مردمی، ایران قوی است که خوشبختانه تجارب متنوعی وجود دارد که می تواند به تقویت و تعمیم این الگو واحیاء و توسعه بسیاری از تولیدات بیانجامد.

    ۵- پیگیری جهت ایجاد انسجام، هماهنگی و همکاری سازمان ها، نهادها و مؤسسات عمومی انقلابی به منظور همگرایی و هم افزایی و پشتیبانی مؤثر از سیاست و برنامه های بخش کشاورزی با محوریت وزارت جهادکشاورزی

    سازمان ها و نهادهای عمومی انقلابی دارای واحدهای تولیدی بخش کشاورزی هستند که بایستی همگام با برنامه های بخش کشاورزی، از امکانات و ظرفیت های مالی آنها برای پیشبرد برنامه های بخش بهره گرفت. بر این اساس، دولت مردمی ایران قوی، ایجاد انسجام، هماهنگی و همکاری سازمان ها، نهادها و مؤسسات عمومی انقلابی به منظور همگرایی و هم افزایی و پشتیبانی مؤثر از سیاست و برنامه های بخش کشاورزی با محوریت وزارت جهادکشاورزی را به طور جد مورد پیگیری قرار خواهد داد.

    ۶- پشتیبانی و حمایت از برنامه‏های ملی افزایش ضریب خوداتکایی و خودکفایی در تولید محصولات اساسی و استراتژیک در کشور در راستای حمایت از سیاست‏های «امنیت‏غذایی» اعلام شده از طرف مقام معظم رهبری

    به منظور قطع وابستگی به واردات محصولات اساسی و استراتژیک در بخش کشاورزی و با توجه به اهمیت این محصولات در تامین امنیت غذایی کشور، ضمن پشتیبانی و حمایت از برنامه های ملی افزایش ضریب خوداتکایی و خودکفایی این محصولات توسط دولت مردمی ایران قوی، قوانین حمایتی مورد نیاز نیز وضع خواهد شد.

    ۷- تمرکز ویژه برای تدوین برنامه ملی مدیریت اقتصادی و علمی پسماند های کشاورزی، کاهش ضایعات و ارزش آفرینی از آنها برای صرفه جویی در مصرف منابع پایه کشاورزی

    با توجه به این که بخش قابل توجهی (حدود ۳۰ درصد) از محصولات کشاورزی از مزرعه تا سفره از بین می رود، مدیریت اقتصادی و علمی پسماند های کشاورزی می تواند یکی از عوامل منجر به جهش تولید در بخش شود. با توجه به اهمیت موضوع، دولت مردمی ایران قوی موضوع را در قالب لایحه برای به حداقل رساندن ضایعات بخش کشاورزی، ایجاد ارزش افزوده و وارد کردن آنها به چرخه تولید پیگیری خواهد نمود.

    ۸- پیگیری برای اجرای مگا پروژه های کشاورزی در طراز شأن و توان ملی کشور با استفاده از امکانات نهادهای انقلابی و ظرفیت مردمی

    علی رغم دستاورد های ارزشمند نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در بخش کشاورزی، خودکفایی در تولید برخی محصولات اساسی و  توسعه روستاها، از ظرفیت و توان ملی کشور به ویژه مجموعه سازمان ها و نهادهای عمومی برای ایجاد طرح های بزرگ در کشاورزی استفاده نشده است. پروژه های بزرگ که توسط سازمان و نهادهای عمومی در حوزه فنی و مهندسی و زیر ساخت های کشور بعد از انقلاب ساخته و احداث شده اند و موجب افتخار نظام هستند، در کشاورزی شاهد چنین مگا پروژه هایی نمی باشیم. بر این اساس، در راستای جهش تولید و رفع موانع تولید، دولت مردمی ایران قوی با هم گرایی بین وزارت جهادکشاورزی و نهادهای عمومی، مگا پروژه هایی را در بخش کشاورزی ایجاد می نماید. این پروژه ها با امکانات و توان عظیم نهادهای انقلابی و رویکرد جهادی، موجب تحول اساسی در کشاورزی خواهد شد.

    ۹- تقویت جریان ورود دانش و اطلاعات و فن آوری های جدید به کشاورزی با حمایت و پشتیبانی و اتکای به نهادها و سازمان های غیردولتی

    یکی از مشکلات اساسی بخش کشاورزی، سرعت پایین توسعه و گسترش دانش و تکنولوژی های نوین است. این در حالی است که دانش یکی از عوامل اصلی پیشبرنده رونق و جهش تولید در بخش کشاورزی است که بنا به فرموده مقام معظم رهبری، آشکار ترین وسیله عزت و قدرت یک کشور محسوب می شود. برای این که دانش بتواند در رونق تولید و ارتقای بهره وری نقش خود را ایفاء نماید، بایستی به سرعت در محیط های تولید کشاورزی جریان پیدا کند. سایر نهاده های تولید به صورت یارانه ای و غیریارانه ای در اختیار کشاورزان و تولیدکنندگان قرار می گیرد ولی در خیلی از مواقع، نهاده دانش آن طور که باید، مورد توجه قرار نمی گیرد و این درحالی است که تحولات مثبت بخش کشاورزی در سایه توجه و به کارگیری نهاده دانش در فرآیند تولید می باشد. بر این اساس، با حمایت، پشتیبانی و اتکای به نهادها و سازمان های غیردولتی، برنامه های مورد نیاز برای تقویت جریان ورود دانش و اطلاعات و فن آوری های جدید به کشاورزی تهیه و اجرا می گردد.

    ۱۰- مردمی کردن بهره وری در کشاورزی و انتفاع اقتصادی کشاورزان از برنامه های بهره ورانه، توسعه زنجیره ارزش بخش کشاورزی در بستر بخش خصوصی و با حمایت های اعتباری دولت

    مردمی کردن بهره وری کشاورزی با هدف انتفاع اقتصادی کشاورزان از نتایج آن، مشارکت کشاورزان و مردم را در سیاست ها و برنامه های دولت در بخش کشاورزی در زمینه های مختلف آب، خاک، دانش و… به حداکثر می رساند. اگر بهره وری آن گونه که بیان می شود، موجب افزایش کمی و کیفی تولید، کاهش هزینه های تولید و نهایتا کسب درآمد و سود بیشتر می شود؛ پس کشاورزان و تولیدکنندگان منتفع اصلی بهره وری هستند. از این رو برنامه بهره وری در کشاورزی باید کشاورز محور تهیه و تدوین شود.

    مردمی کردن اقتصاد یکی از کارهایی است که منجر به افزایش بهره وری می گردد و کمک به آسان سازی سرمایه گذاری در کشاورزی، راهبرد اصلی در مواجهه با چالش جریان کُند و ضعیف ورود سرمایه های مردمی به بخش کشاورزی می باشد. بر این اساس، حداکثررسانی به کارگیری ظرفیت های مردمی در بخش کشاورزی به عنوان سیاست اصلی برای تسهیل ورود سرمایه های مردمی در بخش در دستور کار دولت مردمی، ایران قوی قرار دارد.

    ۱۱- حمایت و پشتیبانی از کشاورزی قراردادی، بازار و صادرات محور و نوآفرین ها با محوریت بخش خصوصی و هدایت بخش دولتی

    کشاورزی قراردادی برای سال های زیادی به عنوان ابزار سازماندهی تولید کشاورزی تجاری هم برای کشاورزان بزرگ و هم برای کشاورزان کوچک وجود داشته است. علاقه به آن، به خصوص در کشورهایی که از قبل سیاست برنامه-ریزی متمرکز (مرکزی) را دنبال کرده اند و در کشورهایی که از طریق باز کردن مرزهای تجاری خرید و فروش را آزاد کرده اند، رو به گسترش است. تغییرات در رفتارهای مصرفی، از قبیل افزایش تعداد محصولات غذایی آماده، نقش روزافزونی که سوپرمارکت ها در بسیاری از کشورها بازی می کنند و گسترش مداوم تجارت جهانی در محصولات تازه و فرآوری شده، نیز انگیزه برای توسعه بیشتر این روش تولید را فراهم نموده است.

    با اجرای کشاورزی قراردادی و صادرات محور به سبب کاهش ریسک پذیری و تولید برحسب ثبت سفارش بازار داخل و خارج معضلات تولید و بازار به حداقل ممکن می رسد. کشاورزی قراردادی و تولید محصولات صادرات محور، موجب کاهش هزینه تولید، رونق صادرات و ارتقای درآمد کشاورزان می گردد. بر این اساس، حمایت و پشتیبانی از کشاورزی قراردادی، بازار و صادرات محور و نوآفرین ها با محوریت بخش خصوصی و هدایت بخش دولتی یکی از اولویت کاری مهم دولت مردمی ایران قوی می باشد.

    ۱۲- حمایت و پشتیبانی از کسب و کارها و مشاغل نوین و فعالیت های کشاورزی اقلیم محور در کشاورزی با وضع قوانین پشتیبان و پیش برنده

    با توجه به ظرفیت های فراوان بخش کشاورزی در توسعه کسب و کارها و فعالیت های نوین و نظر به محدودیت های اقلیمی به ویژه آب، بایستی ضمن وضع قوانین حمایتی مورد نیاز در جهت توسعه کسب و کارها و مشاغل نوین و فعالیت های کشاورزی اقلیم محور در کشاورزی، تعاملات لازم با دستگاه های اجرایی در این زمینه ایجاد گردد تا از ظرفیت های موجود برای اجرای پروژه های مورد نظر به نحو مطلوب استفاده شود.

    از فعالیت های مد نظر در این خصوص می توان به؛ پرورش و تولید انبوه و مزرعه ای دام های اقتصادی به اتکای فناوری‌های جدید (زالو، هوبره، حلزون، حشره و …)،  زراعت و تولید محصولات اقلیم محور (زراعت سالیکورنیا، زراعت چوب، استویا و ..)،  فعالیت های اقتصادی بازار پایه (زنجیره های ارزش افزوده، راه اندازی ناوگان (زمینی و هوایی) حمل و نقل تخصصی کشاورزی و بسته بندی و ..)،  فعالیت های اقتصادی بیابان پایه و کشاورزی در بیابان (صبر زرد (آلوورا)، نرگس، انواع کاکتوس ها،  پرورش شتر، گردشگری کشاورزی و …)،  فعالیت های دریاپایه و اجرای طرح های کشاورزی دریایی و (خیار دریایی، جلبک دریایی، آبزی پروری ویژه سواحل نشینان و …)، تولید خوراک دام از گیاهان شورزیست و پسماندهای کشاورزی اشاره کرد که دولت مردمی ایران قوی حمایت های لازم برای اجرای این فعالیت ها را به کار خواهد بست.

    ۱۳- اجرای سیاست های اقتصاد مقاومتی

    سیاست های اقتصاد مقاومتی که تأکید بر تحقق اقتصاد درونگرای برونزا دارد بایستی به طور جدی مورد توجه مجلس و دولت قرار گیرد. الگوی اقتصاد مقاومتی قادر است ضمن مقاوم سازی اقتصاد در برابر تهدیدها، پیشرفت جهشی قابل توجهی در اقتصاد ایران ایجاد کند. بخش کشاورزی بزرگترین بخش اقتصادی بعد از خدمات می باشد که حدود ۲۰ درصد تولید ناخالص ملی و سهم عمده ای از صادرات غیرنفتی را به خود اختصاص می دهد. اجرای الگوی اقتصاد مقاومتی در بخش کشاورزی، با توجه به استراتژیک بودن محصولات این بخش می تواند نقش زیادی در مقاوم سازی اقتصاد داشته باشد. بحث خوداتکایی و خودکفایی در تامین کالاهای واسطه ای به ویژه  خوراک دام که به‌عنوان یک بنیان استراتژیک باید وابستگی کمتری را شاهد باشد همانند سایر موضوعات باید در دولت مردمی ایران قوی مورد پیگیری و حمایت قرار می گیرد.

    ۱۴- جهش تولید و توسعه اشتغال

    دولت مردمی ایران قوی در جهت تبیین ترویج و تحقق شعار رونق و جهش تولید و رفع موانع و پشتیبانی از تولید و خرد جمعی، راهکارها و برنامه هایی را که می تواند کشاورزی کشور را در مسیر رونق تولید در حوزه امنیت غذایی کشور موثر باشد، به طور جدی مورد بررسی و حمایت قرار داده و از نقطه نظرات صاحب نظران، اندیشمندان، کارآفرینان و تمامی فعالین بخش کشاورزی برای تحقق این مهم در محورهای ذیل بهره گیری خواهد نمود:

    الف) امور مربوط به حمایت از تولیدکنندگان و سرمایه گذاران در بخش کشاورزی:

    ۱- تعدیل مداخله دولت در بازار کشاورزی با رویکرد حمایت از تولیدکننده

    ۲- تقویت جریان ورود و انتقال تکنولوژی تولید به کشور اعم از سخت افزاری و نرم افزاری سرمایه‌های مردمی و حمایت از سرمایه گذاری ها در بخش کشاورزی

    ۳- تقویت زیرساخت‌های تجارت محصولات کشاورزی (گمرکات، منطقه ویژه اقتصادی، حمل و نقل تخصصی ویژه محصولات کشاورزی)

    ۴- تمرکز همه قوانین و مقررات و الزامات برای افزایش سود حداکثری در تولید و هدایت سرمایه‌های خاموش و راکد جامعه به سمت تولید در بخش کشاورزی

    ب) امور مربوط به بهبود فضای کسب و کار و رفع موانع تولید

    ۱- الزام به مدت دار کردن زمان پاسخ به استعلامات صدور مجوزهای تولیدی و خدماتی

    ۲- کاهش بروکراسی و الزام به حذف استعلامات موازی و تکراری دستگاه‌های خدمات دهنده در حوزه مجوز های تولیدی و خدماتی با محوریت استعلامات سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی

    ج) اقدامات در زمینه حمایت از رونق تولید و فعالیت های جدید در کشاورزی

    ۱- کاهش ضایعات در بخش کشاورزی

    ۲- برتری تولید داخلی بر واردات و مقابله بی‌امان با قاچاق کالا به صورت جدی تر با استفاده از ظرفیت بخش خصوصی

    ۳- رقابتی کردن تولید با در نظر گرفتن جوایز و تسهیلات برای تولیدکنندگان نمونه

    ۴- فعالیت های کشاورزی دریاپایه و بهره گیری از استعداد های متنوع بیابانی کشور

    ۱۵- تقویت هم پیوندی و هم افزایی صنعت و کشاورزی

    رابطه کشاورزی و صنعت همواره مورد بحث و حتی مناقشه بوده است. برخی ها کشاورزی را مقدم بر صنعت دانسته و توسعه کشاورزی را در اساس مستقل از صنعت ارزیابی می‌نمایند. در مقابل برخی، دیگر توسعه کشاورزی را بدون تکانه‌های صنعتی فاقد عناصر لازم و کافی می‌دانند. به تدریج این واقعیت روشن گردیده گرچه کشاورزی از جنبه قدمت و همچنین مرحله‌بندی تولید، بر صنعت تقدم دارد اما در نهایت این صنعت است که آن را تحت فشار گذاشته و زمینه‌های دگرگونی و رشد کشاورزی را فراهم می‌نماید. برحسب این واقعیت کشاورزی قبل از این که راه دگرگونی را از درون خود بیاید، تا حدود زیادی به میزان توسعه یافتگی صنعت وابسته است.

    میزان توسعه یافتگی صنعت شاخصی برای اندازه‌گیری توسعه یافتگی کشاورزی است. برای تحقق توسعه در کشاورزی،صنعت نیز به اندازه تکامل عوامل تولید کشاورزی (مانند بهره‌وری نیروی کار، افزایش تقسیم کار، بهره‌وری سرمایه، آب و زمین) مهم و اساسی است. بنابراین توسعه صنعتی و حتی صنایع غیرکشاورزی می‌تواند در جهت توسعه کشاورزی مورد توجه قرار گیرد. چه رسد به صنعت مربوط به کشاورزی. هم پیوندی صنعت و کشاورزی برکسی پوشیده نیست. ارتقای این دو می‌تواند به افزایش تقسیم کار در کشاورزی، افزایش بهره‌وری، هدایت سرمایه به سمت و سوی کشاورزی، بهبود کیفیت محصولات، تسهیل در بازار رسانی محصولات، کاهش ضایعات و… منجر گردد. دولت مردمی ایران قوی تلاش می کند تا ارتباط بین متولیان صنعت و کشاورزی را گسترش و تحکیم نماید.

    ۱۶- تقویت هم پیوندی نظام تولید و نظام بازار

    نظام تولید و نظام بازار دو بال پرواز کشاورز می باشد که امروز برای توسعه و پیشرفت کشاورزی، بایستی ضمن  پیوند این دو به همدیگر، توازن بین آنها را نیز برقرار کرد. کسب وکارهای کشاورزی و صنایع وابسته به آن یک منبع اساسی ایجاد ارزش افزوده برای محصولات اولیه کشاورزی است که تقویت هم پیوندی نظام تولید و نظام بازار می تواند به عنوان یک کاتالیزور برای توسعه زنجیره های ارزش کارآ عمل کند. در شرایط بازار بین المللی محصولات کشاورزی و شرایط اقلیمی و تولید کشور نیازمند حرکت زنجیره ای در تولید محصولات کشاورزی است، ایجاد توازن و هم پیوندی بین نظام تولید و نظام بازار امری ضروری می باشد.

    ۱۷- حفاظت از منابع پایه تولید و محیط زیست

    منابع آب و خاک کشور، سرمایه های عظیم ملی هستند که حیات جامعه، امنیت غذایی نسل های حاضر و آینده و پایداری برنامه های توسعه به آنها بستگی دارد. توفیق در مجموعه برنامه های توسعه کشور مستلزم استفاده صحیح و کامل و با هدف دستیابی به بالاترین بهره وری از منابع آب است، به نحوی که مجموعه ظرفیت آبی کشور با برخورداری از پیشرفته ترین دانش فنی و استانداردهای کارآمد و در عین حال توجه به منافع و مصالح جمعیت روبه رشد در کشور در شرایط مختلف سرزمینی، در خدمت برنامه های توسعه قرار گیرد. برای این منظور کشور نیازمند اعمال مدیریتی یکپارچه بر منابع آبی است به نحوی که این مدیریت بتواند به صورتی جامع و مسئولیت پذیر مسأله آب کشور از محل ریزش نزولات آسمانی تا مناطق مصرف (کشاورزی، صنعتی، بهداشتی، زیست محیطی و شرب) را ضمن حفظ شادابی و پایداری محیط زیست طبیعی بر عهده داشته باشد. منابع خاک کشاورزی نیز وضعیت مشابهی دارد. براین اساس، دولت مردمی ایران قوی نهایت تلاش خود را برای اعمال سیاست ها و برنامه های لازم در جهت ایجاد جایگاه مدیریت یکپارچه آب و حفظ منابع خاک کشور به کار خواهد بست.

    ۱۸- علمی سازی کشاورزی

    تمام آگاهی های تجربی و دانش نوین در عرصه کشاورزی و در مجموعه فعالیت هایی که از مراحل قبل از تولید تا زمان مصرف مطرح هستند، به شرطی بهره وری مطلوب یا به عبارتی ارزش صحیح اقتصادی آنها بروز و ظهور می یابد که بر مبنای اصول مهندسی به کار گرفته شوند. مهندسی سازی کشاورزی شامل دامنه وسیعی از فعالیت هایی است که توسط انسان یا ماشین در عرصه های تولید و تبدیل و فرآوری و بازار صورت می پذیرد و موجب می شود که زنجیره اقداماتی که به انجام خدمات یا تولید محصولات مختلف می انجامد در بهترین شکل و پایدارترین شیوه صورت پذیرد. انتظار می رود، دولت مردمی ایران قوی، تمام تلاش خود را در تعامل با دولت، بخش خصوصی و غیردولتی به امر مهندسی سازی کشاورزی اختصاص داده و زمینه را برای برقراری نظام مناسب کشاورزی در کشور مهیا می نماید.

    ۱۹- زنجیره بازار کشاورزی

    ۱- مدیریت زنجیره بازار کشاورزی با هدف افزایش کارایی و بهره‎وری به‎گونه‎ای که منافع همه ذی‎نفعان زنجیره تأمین شود

    ۲- تنظیم بازار نهاده‎ها و ستاده‎های کشاورزی با نهادسازی‎های جدید و سیاست‎های مبتنی بر ماهیت بازارهای کشاورزی در ایران

    ۳- راه‎انداز مرکز هوشمند کنترل زنجیره تأمین کشاورزی با هدف رصد به‎هنگام از تولید محصولات کشاورزی، عرضه و تقاضا و قیمت‎ها در بازار و سایر مؤلفه‌ها

    ۲۰- تولید کشاورزی

    ۱٫ عملیاتی‎سازی الگوی کشت با لحاظ پشتیبانی‎های حمایتی- بیمه‎ای موردنیاز در سطح مزرعه به‌ویژه بعد مشارکتی مردم

    ۲٫ مدیریت تولید بر اساس شناخت و اطلاعات از تقاضای بازار

    ۳٫ اجرای سیاست‎های حمایتی هوشمند از تولید کشاورزی در راستای تقویت نظام انگیزه‎های تولید کشاورزی به‌ویژه در شرایط فعلی (رخداد کرونا)

    ۲۱- نهادهای کشاورزی

    ۱٫ تلاش برای راه‎اندازی پلی‎کلینیک‎های کشاورزی و توسعه روستایی در مناطق تولید کشاورزی با هدف ایجاد ارتباط نزدیک با کشاورزان و اشتغال‎زایی برای فارغ‎التحصیلان کشاورزی به‌منظور افزایش ارزش‌افزوده کشاورزی

    ۲٫ ایجاد مدیریت یکپارچه نهادهای کشاورزی موجود برای تأمین امنیت غذایی و تأمین منافع کشاورزی و نقش بازی بیشتر در زنجیره تأمین کشاورزی

    ۳٫ ایجاد دفتر هماهنگی و پایش تصمیم‎های کشاورزی در وزارت جهاد کشاورزی

    ۴٫ فعال‎سازی بورس کالاهای کشاورزی در مناطق تولید (راه‎اندازی بورس‎های منطقه‎ای یا محلی)

    ۵٫ استفاده بیشتر از ظرفیت نظام مهندسی کشاورزی برای افزایش ضریب نفوذ دانش در کشاورزی و بهره‎وری کشاورزی

    ۶٫ تلاش برای انتزاع وظایف بازرگانی کشاورزی از وزارت صمت

    ۷٫ ایجاد معاونت برنامه‎ریزی و سیاست‎گذاری کشاورزی در وزارت جهادکشاورزی به‌منظور تقویت نظام برنامه‎ ریزی و طراحی سیاست‎های مناسب برای بخش کشاورزی ایران

    ۲۲- مدیریت ریسک و سرمایه ‎گذاری کشاورزی

    ۱٫ استفاده از روش‎های بازاریابی نوین برای پوشش بیمه کشاورزی همگانی کشاورزان خرده ‎مالک

    ۲٫ تسریع در عملیاتی‎سازی کشاورزی قراردادی برای پوشش ریسک بازار

    ۳٫ استفاده از روش‎های بیمه‎ای انعطاف‎پذیر مبتنی بر توانایی پرداخت کشاورزان

    ۴٫ تلاش برای عملیاتی‎سازی صندوق تثبیت درآمد کشاورزان برای پوشش ریسک‎های قیمت و عملکرد

    ۵٫ استفاده بیشتر از ظرفیت‎های شرکت مادر تخصصی صندوق‎های توسعه کشاورزی و بانک کشاورزی برای پرداخت اعتبارات برای افزایش ضریب سرمایه‎گذاری در بخش کشاورزی

    ۶٫ افزایش سرمایه‎گذاری در صنایع تبدیلی و تکمیلی کشاورزی

    ۷٫ استفاده از ظرفیت‎های قانونی برای انتشار اوراق مشارکت سرمایه‎گذاری در پروژه‎های کشاورزی

    ۲۳- تحقیقات کشاورزی

    ۱٫ سرمایه‎گذاری در حوزه تحقیقات بذر برای جلوگیری از ۱۴۰ میلیون دلار از کشور و تقویت شرکت‎های تولید بذر داخلی

    ۲٫ افزایش سرمایه‎گذاری در تحقیقات کشاورزی در دو محور سرمایه‎گذاری برای جذب نخبگان و فناوری‎‎های پیشرفته

    ۳٫ تقاضا‎محور کردن تحقیقات کشاورزی در راستای حل مشکلات محور بخش کشاورزی مانند حل مشکل وابستگی ۹۰ درصدی خوراک دام و طیور به خارج، ایجاد دشت‎های بحرانی به لحاظ منابع آبی و زنجیره تأمین کشاورزی

    ۴٫ آینده‎پژوهشی در حوزه چالش‎های کنونی و نوپدید در بخش کشاورزی به‌منظور آماده‎سازی ساختار و زیرساخت‎ها و طراحی سیاست‎ها برای آینده

    ۵٫ سرمایه‎گذاری در ایده‎های نوآورانه در بخش کشاورزی برای شتاب‎بخشی به رشد کشاورزی

    ۶٫ ایجاد کریدور ویژه ارتباطی با نهادهای کشاورزی و به بهره‎برداران بزرگ‎مقیاس برای مشارکت در نظام تصمیم‎گیری

    ۷٫ مأموریت محور کردن مراکز تحقیقات محلی به حل مشکلات محلی کشاورزی با رویکرد نتیجه‎محوری

    ۸٫ استفاده از ظرفیت‎های تحقیقات دانشکده‎های کشاورزی

    ۲۴- خودکفایی کشاورزی

    ۱٫ جهت‎دهی برنامه‎ها و سیاست‎ها در راستای خودکفایی در کالاهای اساسی با هدف‎گذاری درست مبتنی بر دستیابی به هدف بدون تخریب منابع پایه به‌ویژه محیط‌زیست

    ۲٫ تعیین قیمت‎های تضمینی تحریک‎کننده برای ایجاد اقبال در کشاورزان برای تولید کالاهای اساسی در راستای عمل به مصوبات قانونی به‌ویژه افزایش قیمت محصولات کشاورزی حداقل به‌اندازه تورم

    ۳٫ تغییر نظام خرید کالاهای اساسی کشاورزی از دولتی به سمت بخش‎های متقاضی کالاهای اساسی

    ۲۵- راه اندازی شبکه های تلویزیونی و رادیویی ویژه کشاورزی

    اطلاع رسانی جامع و فرهنگ سازی در مورد نحوه بهره برداری از منابع پایه تولید و منابع طبیعی، مصرف بهینه نهاده های کشاورزی، اصلاح شیوه ها و روش های تولید، مصرف، عرضه، بازاریابی، رعایت جنبه های زیست محیطی و …. مستلزم ارتباط مستمر و آموزش مفید، موثر، گسترده به بهره برداران بخش کشاورزی و سایر اقشار مردم می باشد. انجام این مهم جز با حضور و فعالیت مستمر سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی امکانپذیر نخواهد بود.

    ۲۶- برقراری بیمه فراگیر کشاورزی

    کشاورزی به عنوان یک شغل می بایست از بیمه فراگیر برخوردار باشد. از دولت مردمی ایران قوی، برنامه و اقدامات خود را درخصوص برقراری بیمه فراگیر کشاورزی اعلام می نماید. این شغل به دلیل ویژگی و ماهیت آن بدون پرداخت حق السهم کارفرمایی از پوشش تأمین اجتماعی و درمان برخوردار بوده و این امکان به هر ایرانی که به کار کشاورزی ورود نماید، داده خواهد شد -این فرصت زمینه تشویق، ترغیب و هدایت جوانان به کار کشاورزی و جلوگیری از مهاجرت و اشتغال در کارهای دیگر را فراهم می نماید- و ضمناً در بیمه فراگیر کشاورزی؛ تأمین خدمات فنی و مهندسی به صورت حمایتی تحت پوشش بیمه فراگیر قرار می گیرد. به عبارتی علاوه بر دفترچه تأمین خدمات پزشکی و بهداشتی، برخورداری از دفترچه تأمین خدمات فنی و مهندسی نیز برای پوشش خرید دانش فنی، نهاده ها و تجهیزات زیربنایی مورد انتظار جامعه کشاورزی است.

    ۲۷- اطمینان بخشی به تولید، تعیین قیمت منصفانه و بورس کالاهای کشاورزی

    عوامل و پدیده های غیر قابل پیشبینی یا غیر قابل کنترل فراوانی در شرایط مختلف آب و هوایی، به صورتی نسبتاً همیشگی، کشاورزان اعم از مزرعه داران، باغداران، دامداران، مرتعداران و اشخاص حقیقی و حقوقی ارائه دهنده خدمات فنی و اجرایی در این بخش ها را مواجه با زیان های کوچک و بزرگ می کند. دولت مردمی ایران قوی شرایطی را فراهم می سازد که کلیه فعالیت های بخش کشاورزی بدون استثناء تحت پوشش بیمه فراگیر قرار گیرند و این بیمه فراگیر نه تنها خسارت ناشی از پدیده های آب و هوایی و زیان های ناشی از عواملی نظیر آفات و بلایای غیرقابل کنترل بلکه مسایلی نظیر عدم امکان فروش و عرضه محصول را نیز در بر گیرد به نحوی که کشاورزان با اطمینان خاطر کافی و البته براساس سیستم های اطلاع رسانی و پیش آگاهی های علمی که با حمایت مسئولانه دولت مستقر می شوند، برای فعالیت های تولیدی خود تصمیم گیری نمایند و راه برای فعالسازی مطلوب بورس کالاهای کشاورزی نیز تسهیل شود.


    دیدگاه بگذارید

    avatar
      عضویت  
    Notify of