تاثیر ماهواره ها و تولید محصولات هوشمند بر چالش جهانی خشکسالی

ایندیپندنت گزارش داد:

تاثیر ماهواره ها و تولید محصولات هوشمند بر چالش جهانی خشکسالی

دستیابی به «اطلاعات گسترده و پیچیده» از طریق ماهواره ها و دستگاه های اینترنتی، انقلابی در بخش کشاورزی و مدیریت ریسک ایجاد کرده است و به دولت ها و بیمه گذاران نیز برای درک بهتر شرایط خشکسالی و حمایت از کشاورزان کمک می کند.

به گزارش بخش بین الملل پایگاه اطلاع رسانی کشاورزی ایران (اگنا) به نقل از Independent، در حالی که سیاست مقابله خشکسالی رو به گسترش است، تمرکز بر این مساله که چگونه می توان به بهترین نحو به کشاورزان برای مدیریت تغییرات آب و هوایی کمک کرد، بسیار حائز اهمیت است.

بیمه خشکسالی یکی از اهداف بلند مدت در این زمینه و دلیل استفاده از آن هم مشخص است. اگر بیمه خشکسالی درست اجرا می شد، می توانست به کشاورزان در مدیریت ریسک تغییرات آب و هوا کمک کند.

متأسفانه، مشکلات فنی، مانع توسعه بازار بیمه های خشکسالی در استرالیا شده است. با این حال، امیدواری هایی وجود دارد که با پیشرفت تکنولوژی این مشکلات حل شود و راه را برای نسل جدیدی از بیمه محصولات، متناسب با آب و هوا باز کند.

بازار گمشده بیمه خشکسالی

استرالیا دارای بازارهای خوب بازار خوب اما محدود بیمه ای است. برای نمونه، اگر تگرگ یا آتش سوزی یک مزرعه کوچک را از بین ببرد، کشاورز بیمه شده به اندازه ارزش محصولش خسارت دریافت می کند.

اما بیمه چندمنظوره محصولات کشاورزی، که بخش گسترده ای از حوادث ناگوار شامل خشکسالی را پوشش می دهد، در این کشور پیشرفت چشمگیری نداشته است. در بخش بین المللی هم به همین اندازه ناامیدکننده است.

بررسی های بسیاری دلیل این شکست را اطلاع رسانی و مشکلات مشارکتی اعلام می کنند.

در مرحله اول، تنها مزارع پرخطرترین یا مزارعی که بیشترین خشکسالی را متحمل شده اند، برای بیمه ثبت نام کنند (مشکل انتخاب نامناسب). همچنین، مزارع بیمه شده ممکن است تلاش کمتری برای مقابله و مدیریت خشکسالی (مشکل نادیده گرفتن اخلاق) کنند. هر دو این مشکلات، هزینه های بیمه را بیشتر می کند، در نتیجه با افزایش حق بیمه، متقاضی کمتر می شود.

در حالی که این مشکلات در انواع بیمه ها دیده می شود، اما در بخش کشاورزی حادتر است. تاثیرات خشکسالی به طور گسترده ای به مدیریت مزرعه، مشاهده دقیق جزییات و ویژگی های مزرعه مانند کیفیت زمین و وضعیت حیوانات وابسته است.

کمک های مالی پاسخگو نیست

متاسفانه، در حالی که مشوق های مالیاتی و سایر یارانه ها ممکن است توجه کشاورز را برای مشارکت در بیمه به خود جلب کند، اما تاکنون نتیجه مطلوبی به دست نیامده است. در واقع، این یارانه ها می تواند باعث آسیب اقتصادی شوند.

پرداخت حق بیمه، نشانه های مهمی را برای کشاورزان آشکار می کند که شامل ارتقای آمادگی و انطباق با شرایط پیش روست. همچنین باعث می شود زمانی که خطر خشکسالی بالاست، تصمیم گیری های دقیقی هنگام کشت محصولات داشته باشند.

نتایج ناموفق بیمه محصولات کشاورزی در آمریکا نشان می دهد، چگونه مسایل پیچیده تر خواهد شد، هنگامی که بیمه به یارانه تبدیل می شود. تعجب برانگیز نیست که بررسی ها و مطالعات مخالف پرداخت یارانه های بیمه هستند.

بیمه مبتنی بر شاخص می تواند راه موثری باشد

یک راهکار جایگزین که در سال های اخیر توجه بیشتری را به خود جلب کرده است، بیمه مبتنی بر شاخص (index-based insurance ) است. به این ترتیب، پرداخت ها به جای ارزیابی آسیب های واقعی مزرعه، براساس داده های هواشناسی مطرح می شوند. برای نمونه، یک کشاورز می تواند خسارت دریافت کند، اگر بارندگی به کمتر از میزان توافق شده، برسد.

بیمه مبتنی بر شاخص، مشکلات اطلاعاتی که بیمه استاندارد را تهدید می کند، ندارد. بیمه گذاران نیازی به صرف زمان و پول برای ارزیابی هر برنامه یا نظارت بر رفتار کشاورزان ندارند؛ در عوض، باید مشکلات فنی طراحی یک شاخص دقیق را حل کنند.

تعیین شاخص ها با توجه به اثرات پیچیده آب و هوایی در مزارع حساسیت بسیاری دارد. اثر خشکسالی به عوامل متعددی مانند بارندگی، زمان بندی آن، دمای هوا و …. بستگی دارد که بر یکدیگر تاثیر می گذارند.

اگر این عوامل در نظر گرفته نشوند، بیمه خشکسالی تبدیل به یک مشکل اساسی می شود و پرداخت خسارت ها متناسب با تغییرات آب و هوایی که هر کدام از کشاورزان با آن مواجه می شوند، نخواهد بود. همین مساله باعث شده است که بیمه محصولات کشاورزی در استرالیا با مشکلات متعددی مواجه باشد.

بیمه خشکسالی می تواند عمومی یا خصوصی باشد

در سال های اخیر، دولت ها بر ترویج بازار بیمه های خشکسالی خصوصی متمرکز بوده اند. با این حال، طرح های عمومی نیز در بسیاری از کشورها اجرا می شود.

یک طرح بیمه عمومی خشکسالی که به خوبی طراحی شده باشد، با پرداخت حق بیمه برای پوشش هزینه ها، می تواند مزایای بیشتری نسبت به بیمه خصوصی داشته باشد. برای نمونه، دولت ها در شرایط بهتری برای جذب مشارکت در در سال های

خشکسالی شدید قرار می گیرند. (بازارهای بیمه بازنشستگی نیز می توانند بخش خصوصی را مدیریت کنند).

با این حال طرح های بیمه عمومی خشکسالی، با توجه به نوع آنها، می تواند تقاضا برای بیمه خصوصی را کاهش دهد. این مشکل همچنین می تواند به شکل های مختلف در جبران خسارت ناشی از خشکسالی توسط دولت خودش را نشان دهد. برای نمونه، اگر کشاورزان تصور کنند که یارانه به خشکسالی اختصاص می یابد، به بیمه محصولات کشاورزی علاقه کمتری نشان می دهند.

ضرورت جمع آوری اطلاعات دقیق

در نهایت طرح های بیمه عمومی و خصوصی با چالش های فنی مشابه مواجه است. حل این مشکلات فنی نیاز به جمع آوری اطلاعات دقیق درباره آب و هوا و مزارع است.

بررسی های متعدد، محدودیت های داده ای را به عنوان یک عامل مهم در بخش بیمه مزارع استرالیا معرفی می کند.

بررسی تازه اداره آمار و دفتر مطالعات کشاورزی و منابع طبیعی استرالیا، پراکندگی اطلاعات دولت در بخش کشاورزی را نشان می دهد.

یک راهکار مناسب برای دولت در راستای ذخایر اطلاعات، اقدامی مشابه «پروژه ملی اطلاعات درباره ریسک سیل» است که پس از سیل استرالیا در سال ۲۰۱۱ انجام شد. سرمایه گذاری در بخش داده ها نیازمند گسترش برنامه هایی فراتر از بیمه مانند توسعه ابزارهای ارتقا یافته برای حمایت از تصمیم گیری ها در مزارع است.

در حالیکه طرح های بیمه خشکسالی تا کنون با مشکلات متعددی مواجه بوده است، جمع آوری «داده های مهم» با استفاده از ماهواره ها و دستگاه های اینترنتی، باعث انقلابی در تولید محصولات کشاورزی و مدیریت ریسک می شود.

در نهایت، محصولات هوشمند مبتنی بر داده های ماهواره ای می تواند به حل چالش سیاست خشکسالی کمک کند.