🔰 کشاورزی در ایران روزبهروز ضعیفتر میشود؛ هزینه نهادهها و دستمزدها بالا میرود، سیاستها بیثباتاند و مدیران ناکارآمد تنها به بقای خود فکر میکنند. نتیجه روشن است: نارضایتی کشاورزان، کاهش تولید و وابستگی بیشتر به واردات. ✅ اما این وضعیت به نفع چه کسانی است؟ 👈دلالان و واسطهها: محصولات را از کشاورزان به بهای […]
🔰 کشاورزی در ایران روزبهروز ضعیفتر میشود؛ هزینه نهادهها و دستمزدها بالا میرود، سیاستها بیثباتاند و مدیران ناکارآمد تنها به بقای خود فکر میکنند. نتیجه روشن است:
نارضایتی کشاورزان، کاهش تولید و وابستگی بیشتر به واردات.
✅ اما این وضعیت به نفع چه کسانی است؟
👈دلالان و واسطهها:
محصولات را از کشاورزان به بهای ناچیز میخرند و چندبرابر میفروشند.
👈لابیهای واردات:
هرچه تولید داخلی ضعیفتر شود، سود میلیاردی واردات بیشتر میشود.
👈مدیران کوتوله و ناکارآمد:
آشفتگی، بهترین پوشش برای تداوم حضورشان است.
👈رقبای خارجی:
وابستگی ایران به غذای وارداتی، برگ برندهای در فشارهای سیاسی و اقتصادی است.
✅ پیامدها اما بسیار خطرناکتر از جیب پر دلالان است:
مهاجرت روستاییان به شهرها، خالیشدن زمینهای کشاورزی، کاهش امنیت غذایی و حتی شکلگیری اعتراضات اجتماعی.
✅ راه برونرفت روشن است:
پایان دادن به کوتولهپروری وملیجک پروری در مدیریت، شفافسازی بازار نهادهها و مقابله جدی با مافیای واردات.
اگر امروز زمین کشاورز خاموش شود، فردا سفره مردم خالی خواهد ماند
